^
Get Adobe Flash player

BLOG

1 juni 2017

 

 

23 mei 2017

Californië, ik denk er nog steeds met een “wow” gevoel op terug. De reis was enorm uitputtend en zwaar, maar liefst 26 uur waren we onderweg. Maar toen ik de eerste dag de beentjes ging losrijden met de ploegmaatjes had ik een overweldigend gevoel. Ongetwijfeld één van de mooiste plaatsen waar ik ooit ging koersen!

We verbleven in South Lake Tahoe, in een hotel gelegen op 1950m. Vanuit het raam van ons hotel zag je de bergen rondom een meer, ik zou uren naar het landschap kunnen kijken en vooral fietsen J.

Ik wist dat de conditie goed was en kwam dan ook met veel vertrouwen aan de start van dag 1 van deze Worldtour rittenkoers, een rit rondom het meer met aankomst op een pittige klim van net geen 2km. Ik voelde me bergop in uitstekende doen en kon als 12de de meet overschrijden in dit sterke internationale gezelschap. De progressie die ik bergop de afgelopen maanden voelde, werd ook bevestigd in een koers op topniveau.

Vol vertrouwen kroop ik s’avonds onder de lakens want de 2de dag met de langere klimmen zou me op profiel nog beter moeten liggen. Jammer genoeg werd ik s’nachts vrij snel wakker door hevige steken in de buik en kon daardoor de slaap niet meer vatten. Wat de precieze oorzaak was van mijn buikprobleem weet ik nog steeds niet, maar dit ongemakkelijke gevoel en het gebrek aan nachtrust speelden me tijdens de lastige etappe wel parten. Het was doorbijten en hopen dat ik zou overleven, een rit puur op karakter. Op de lange klim van 13km moest ik de elitegroep laten rijden na een versnelling van Anna Van der Breggen. Ik kwam in een 2de groepje terecht, kon de schade beperken en nog 18de worden in de etappe. Daardoor stond ik op een 16de plaats in het klassement na 2 ritten.

Na de 2 dagen in de bergen verhuisden we met de “koerscaravan” richting de hoofdstad van Californië, Sacramento. Daar volgde op zaterdag een etappe in lijn van 118km en op zondag een criterium door de stad. Tijdens de etappe op zaterdag reden we een groot deel langs een rivier en daardoor was er constant gevaar op waaiers. Enkele keren viel het peloton in een aantal stukken en telkens was ik mee vooraan. Ik had een goede nachtrust gehad en reed terug op volle sterkte. Een aantal rensters voor me in het klassement lieten zich verrassen, maar jammer genoeg kwam alles terug samen en werd het een massasprint. Ook in het criterium op zondag reed ik een attente wedstrijd maar volgde uiteindelijk opnieuw een massasprint. Ik sloot de 4 daagse World tour rittenkoers af op een 15de plaats in het klassement, voor mezelf terug een bevestiging van mijn goede vorm J.

 

Komende zondag rijd ik één van mijn favoriete wedstrijden in Vlaanderen, met name Gooik-Geraardsbergen-Gooik.

Groetjes en hopelijk tot dan!

 

 

Sofie

 

3 mei 2017

Luik-Bastenaken-Luik en GP Elsy Jacobs 2.2 Luxemburg

Voor de eerste keer werd een Luik-Bastenaken-Luik georganiseerd en dat voorafgaand aan de herenwedstrijd. Een supermooi parcours dat sowieso uitnodigde om hard te koersen. En of er gevlamd werd….op de top van de eerste zware helling ‘de Vecquée’ kraakte het peloton in al zijn voegen. Ik zat mee in de kopgroep van pakweg 30 rensters en dat was heel hoopgevend. De verstandhouding in de kopgroep was niet echt goed en in de lange afdaling richting Remouchamps waar de steile La Redoute ligt, sloten verschillende groepjes terug aan. De afdalingen nam ik echter met de daver op het lijf want de pijnscheuten in mijn pols herinneren me nog te veel aan mijn valpartij in het voorjaar. Ik reed bergop een sterke koers maar finishte slechts 40° op 160 rensters.

Vrijdag 28 april stond ik aan de start van de proloog van de GP Elsy Jacobs in Luxemburg en eindigde als 20° op 106 rensters. Geen slechte tijd maar ik kan rapper mits ik voluit in de bochten zou durven gaan maar voorlopig wringt daar het schoentje nog een beetje. Het hield bij mij evenwel op met regenen maar de wegen waren nog niet droog en daardoor  hield ik  in de bochten toch ietwat in.

Zowel zaterdag als zondag kwam ik als 9° over de eindstreep waarbij ik in beide etappes sterk voor de dag kwam. Ik miste geen enkele belangrijke ontsnapping maar door het soms tactisch rijden van een aantal profploegen hergroepeerde in beide ritten steeds een groep van zowat 30 rensters. Met een 11° plaats in de eindstand trok ik huiswaarts, wel met het besef dat mijn powermeter duidelijk aangeeft dat er in de internationale wedstrijden elk jaar harder bergop wordt gereden. Ongelooflijk hoe hard er wordt gekoerst en dat is voor een groot deel te verklaren door de toename van kwaliteitsvolle rensters. In de breedte is de kwaliteit van het internationale peloton de laatste jaren serieus toegenomen!

Zondag 7/5 vlieg ik naar Californië waar ik vanaf donderdag 11/5 aan een lastige ‘Worldtour’- vierdaagse deelneem en dus opnieuw tegen de wereldtop….we zullen moeten goed zijn want de eerste 2 etappes zijn echt wel heel zwaar! Hopelijk heb ik niet te veel last van het hoogteverschil want we verblijven op ongeveer 1900 meter hoogte.

Deze ronde kan je volgen via volgende website :

http://www.amgentourofcalifornia.com

 

Vooraf rijd ik komende zaterdag 6/5 de regionale wedstrijd in Schellebelle die tevens telt als provinciaal kampioenschap ….misschien een uitstapje waard voor de supporters J

 

Groetjes !!

 

Sofie

 

20 april 2017

Dottenijs 13 april

Wereldbekers Amstel Gold Race 16 april en Waalse Pijl 19 april 2017

Na een herstelperiode van bijna zeven weken nam ik in de regionale wedstrijd in Dottenijs de draad met de competitie weer op. Alhoewel ik gedurende mijn revalidatie de conditie zo goed mogelijk probeerde te onderhouden was ik toch ietwat nerveus. Ik had immers totaal geen weet of ik onmiddellijk het competitieritme zou aankunnen. Maar mijn vrees vooraf was zeker ongegrond want ik reed een sterke aanvallende wedstrijd en finishte tweede nadat ik lang uitzicht had op de zegeruiker. Met dit wedstrijdgevoel toch wel tevreden naar huis maar ik wist ook dat er in de wereldbeker Amstel Gold race andere ‘koek’ wordt voorgeschoteld. Een heel zwaar parcours rijkelijk bezaaid met kuitenbijters waaronder Keutenberg, Eyserbos en Cauberg (x4) zorgden voor een schitterende finale. Erg jammer dat ik me in de smalle wegen voorafgaand aan de Eyserbos liet wegdrummen en in een derde groep verzeilde want ik reed echt wel goed. De schrik zit er evenwel nog goed in om terug te vallen maar dit is wel een beetje normaal temeer ik regelmatig pijnscheuten voel in het polsgewricht L. Ik reed toch een knappe finale en finishte nog 26° op 122 rensters.

 

Drie dagen later stond het kruim van het internationale wielrennen aan de start in Hoei voor de Waalse Pijl. De ploegleiding had uitdrukkelijk gevraagd om aanvallend te koersen en dan heb ik maar goed geluisterd J. Na de eerste beklimming van de dag geraakte ik voorop met drie metgezellen en mede door een goeie samenwerking liep onze voorsprong maximaal op tot 3 minuten. Op de tweede helling van de dag pakte ik een mooie premie van 250 euro en dat verminderde toch een beetje de verzuring in de benen J. Na 60 km in de aanval moesten twee medevluchters de rol lossen terwijl de eerste grote groep genaderd was tot 1 minuut. Even hoopte ik …..maar met de eerste beklimming van de muur van Hoei met nog 25 km te rijden werd ik gegrepen door de voorwacht van het peloton. Ik eindigde na een ontsnapping van 70 km moegestreden op een 40° stek maar wel met de zekerheid dat de conditie heel goed is. Zondag staat voor de eerste keer Luik Bastenaken Luik op het programma en dat wordt naar analogie met het parcours van de heren eveneens een zware dobber.

 

Groetjes aan alle supporters!!

Sofie

 

 

16 februari 2017

Dag iedereen,

Er zijn verschillende maanden voorbij gevlogen sinds mijn laatste blog… mea culpa!  De voorbije periode heb ik alvast niet stil gezeten. Ik heb genoten op de fiets maar ook hard gewerkt om in goede conditie het seizoen aan te vatten. Even een kleine update hieronder…

In december ging ik reeds een 1ste maal op stage naar Mallorca, vergezeld door mijn mama en ook Bart was niet ver uit de buurt :). De basis leg ik in de winter met veel variatie in mijn trainingen, naast fietsen, ga ik ook geregeld lopen en zwemmen. Dat vind ik zo fijn aan de winterperiode, opnieuw mijn loopschoenen eens kunnen aantrekken. Ik nam deel aan de Christmas run in Herzele, een loopwedstrijd van 6km met onderweg een 6tal gebouwen die we doorkruisten. Zo liepen we bijvoorbeeld door een pastorie en boekenrekken in de bibliotheek. Het competitiegevoel kwam terug in me naar boven en halfweg riep Bart me toe dat ik in aanmerking kwam voor de overwinning bij de vrouwen. Ik had namelijk zelf geen idee hoeveel vrouwen er nog voor me liepen in de wedstrijd. Toen ik eens even rondkeek, merkte ik nog 2 andere vrouwen op in mijn groepje. De laatste 2km bleef er nog eentje over en we zouden dus onder ons beiden moeten spurten. Ik was iets te enthousiast en zette de spurt te vroeg in. Daarnaast voelde ik een lichte trekking in mijn hamstrings, waarschijnlijk omdat het zo lang geleden was dat ik nog eens voluit liep, zodat ik besloot niet 100% meer te gaan. De andere dame passeerde me de laatste 10m, toch een beetje balen als sportvrouw in hart en nieren :). Maar vooral genoten van nog eens een wedstrijdje “vol” te lopen en wat adrenaline te voelen.

In januari ging ik een 2de keer op stage naar mijn favoriete fietseiland, Mallorca. Dit keer vergezeld door mama en papa en nog 8 wielertoeristen/supporters. Bart reed er zijn eerste koersen, dus het was fijn om hem tijdens mijn ritten door de bergen wat te kunnen aanmoedigen. De ploeg won 3 van de 4 ritten en Bart reed zelf 2x top20 nog. Een mooie start van het seizoen!

Momenteel ben ik op stage met mijn nieuwe team, Lares-Woawdeals, in Calpe. We werkten hier ondertussen 6 trainingen af en het werd elke dag wat aangenamer qua temperaturen. Ook hier kan je mooie klimtrainingen afwerken, dus ik geniet volop van de omgeving!

De conditie staat al op punt, dus is het aftellen naar mijn 1ste wedstrijd en die volgt al binnen 10 dagen… de Omloop het Nieuwsblad.

Ik hoop jullie daar alvast ergens op het parcours te bespeuren :)!

 

Groetjes en tot schrijfs,

 

 

Sofie

 

 

5 oktober 2016

Voorbereiding WK

Het voorbije weekend met de WK selectie deelgenomen aan een wielerwedstrijd voor heren juniores in het Limburgse Herk De Stad. Deze wedstrijd werd door de bondscoach gekozen specifiek in functie van  het WK in Qatar. Ook in Doha (Qatar) zouden er naar verluidt héél wat bochten in de plaatselijke ronde zijn en dan was de wedstrijd in Herk De Stad inderdaad een prima voorbereiding. Met 47 renners waarvan 5 dames voor 18 ronden van 5,4 km met telkens 13 bochten. Jullie raden het al….dat is voluit de bocht nemen én dan keihard optrekken. Een gemiddelde snelheid van goed 41 km/u op een bochtenrijke omloop is zeker niet min. Toch hebben we ons met het damesteam goed verdedigd. Met Lotte en Jolien in de kopgroep van 15 en ik met Valerie in een achtervolgende groep van 15 kunnen we terugblikken op een geslaagde training. Want de dagen voor deze wedstrijd waren de intensieve duur- en warmtetrainingen in Leuven met de WK selectie toch afmattend…..Inmiddels zitten we met de WK selectie terug in Borlo voor enkele groepstrainingen. De wielerbond laat niets aan het toeval over en probeert de renners en rensters in prima conditie te laten afzakken richting Qatar. Ik hoop echt dat we als team een schitterend WK kunnen rijden en Jolien in de beste omstandigheden naar de finale kunnen brengen……en dan is er veel mogelijk J.

 

 

Groetjes

 

Sofie

 

20 september 2016

Lotto Belgium Tour  UCI 2.1 / Madrid / Europees kampioenschap

Eventjes een beetje tijd vrij gemaakt want de voorbije weken waren echt wel reizen van hot naar her. Dat de Lotto Belgium tour een vaste waarde is in het internationale damescircuit, is al jaren duidelijk en de laatste jaren wint deze knappe organisatie steeds meer aan sportieve kwaliteit! Met een opwaardering als ronde naar een UCI 2.1 is dat uiteraard zeer aantrekkelijk voor de internationale toppers en dat was duidelijk te merken aan de startlijst. Sowieso lag het hoogtepunt van deze vierdaagse in de laatste twee ritten, respectievelijk in Lierde en Geraardsbergen. Frappant was hoe uitdagend en variërend het parcours van Lierde ook was, er toch nooit betekenisvolle ontsnappingen  ontstonden. Hoofdzakelijk te wijten doordat Rabobank de grote groep probeerde samen te houden wetende dat de hellende aankomst spek naar de bek was van een heel explosieve Marianne Vos. En of Rabobank tactisch goed gegokt had…..Marianne won de spurt overtuigend. Toch kreeg Rabobank in de finale rit in Geraardsbergen met 2 keer de Muur en de Bosberg en drie keer de Vesten het venster op de neus want ook zij werden afgetroefd door een uitzonderlijk sterke Annemiek Van Vleuten! Annemiek overklaste iedereen en werd oververdiend eindwinnares van deze mooie vierdaagse.

 

Zelf eindigde ik als 19° in het eindklassement op een paar seconden van de 12° plaats. Wel jammer dat ik in de massaspurt in Moorslede 7 seconden verloor door me iets te ver te laten uitzakkenL nadat we met het team de spurt voorbereidden voor Lotte.

Daags nadien naar Madrid gevlogen voor de Madrid Challenge, in afwachting van de eindfase van de Vuelta. Sowieso kan je in Madrid net als in Parijs er van uitgaan dat het zal eindigen op een massaspurt. Niettemin wordt er toch keihard gefietst en ondanks de inspanningen van de voorbije dagen voelde ik me echt wel goed. Nadat ploeggenote Claudia Lichtenberg in de laatste 5 km werd ingelopen, nadat ze erg sterk voor de dag kwam en 15 km met een metgezel met een twintigtal seconden voor het aanstormende peloton uitreed, zou ik nog alles op alles zetten in de laatste km. Ware het niet dat ik in de laatste kilometers betrokken geraakte in een valpartij, evenwel zonder veel erg, met hier en daar wat schaafwonden.

Zaterdag 17/9 met het nationale ploeg het Europees kampioenschap betwist in Plumelec te Frankrijk op een héél mooie omloop. Het heeft wel wat voeten in de aarde gehad vooraleer we op onze bestemming zijn geraakt. Nadat iedereen de gate van de luchthaven voorbij was werd meegedeeld dat onze vlucht was afgelastL. Een noodoplossing dan maar…..met de trein terug naar Brussel Zuid ……dan met Thalys naar Parijs….vervolgens overstappen en een trip met de metro en uiteindelijk met de TGV naar Vannes. Wel erg vermoeiend maar toch een pluim voor de bond om op korte termijn nog een oplossing voor mekaar te krijgen. Niet zo simpel als het lijkt!

Om 13u45 hesen 122 rensters zich in het zadel voor 8 lastige ronden van ongeveer 14 km. Van meet af aan werd er een stevig tempo op nagehouden en zelf voelde ik me de eerste ronden ook niet opperbest. Halfweg beterde het gevoel en kon ik me goed handhaven in het voorste deel van de groep evenwel zonder ook maar enige betekenis te schrijven in het koersverloop. Met een 80 tal rensters werd de slotklim van 2 kilometer aangevat met een verschroeiend tempo onder leiding van de Nederlanders en Russen. ’s Werelds beste renster Anna Van Der Breggen won nipt van de Poolse Niewiadoma….ik finishte in de groep als 37° en had wel op een beter resultaat gehoopt.

Inmiddels zullen jullie ook al vernomen hebben dat ik volgend jaar zal rijden in het Laresteam onder leiding van Marc Bracke. Waarom ik kies voor de overstap is het vertrouwen van de omkadering en omdat een wereldtopper als Thalita De Jong deel uitmaakt van het team en ook vragende partij was voor mijn komst en omdat bij Lotto voluit de kaart van Lotte Kopecky wordt getrokken. Overigens terecht want Lotte is zonder meer een raspaardje én als ze de komende jaren kan bevestigen dat staat het dameswielrennen nog mooie tijden te wachten zeker omdat met Valerie Demey en Kelly Van Den Steen nog twee talentvolle youngsters hun neus aan het internationale venster steken.

 

Komend weekend rijd ik 2 wedstrijden met de nationale ploeg in Italië.

 

Groetjes

 

 

 

Sofie

 

29 augustus 2016

Trophée d’or 20 t/m 24 augustus UCI 2.2

Wereldbeker Plouay 27 augustus

Mensen lief, ik heb deze ochtend al heel wat gegeeuwd. Zaterdag na de wereldbeker in Plouay eens de GPS geraadpleegd en vastgesteld dat er nog een rit van meer dan 800 km met de camper richting huiswaarts moest worden afgelegd. Pas ‘s nachts om 2u30 lag ik opnieuw te mijmeren in mijn bed. Of eerder een beetje soezen en sufferig rond staren want ik was gewoon doodop J! Maar sterke prestaties zijn een hele goede buffer voor vermoeidheid én dus voel ik me kiplekkerJ. Ik wist dat ik sedert mei al over een zeer goede conditie beschik en dat etaleerde zich in tal van ereplaatsen. Met veel vertrouwen zakte ik dan ook af naar Chassy-Dejointes in Frankrijk waar de start lag van de eerste etappe van de vierdaagse Trophée d’or, een tijdrit van 12,3km.  Ik reed een 5de  stek in deze toch wel lastige tijdrit die gewonnen werd door mijn Franse ploegmaat Elise Delzenne, een sterke prestatie hoor! De volgende dagen werd dan ook geopteerd om de leiderstrui van Elise te verdedigen waar we als team glansrijk in slaagden. Ik mag wel stellen dat ik een aandeel heb in de eindwinst van Elise want ik voelde me in deze ronde en voornamelijk vooral in de laatste rit sterk. Nadat ik twee dagen op plaats drie stond in het algemeen klassement werd ik finaal vijfde in de eindstand.

 

Op zaterdag reden we met dezelfde lotto rensters de wereldbeker in Plouay. En waar ik voor vreesde werd een beetje bewaarheid. We hadden met zijn allen nog een beetje te kampen met verzuurde benen van de dagen voordien in de Trophée d’ or en als je dan tegen ’s werelds beste rensters moet koersen op een zeer lastige omloop, dan kom je tekort in de finale. Ik finishte 25° op 125 rensters nadat ik toch héél wat gegeven had voor het team.

Vanaf dinsdag 6/9 start ik in de Lotto Tour Belgium die aanvangt met een proloog van 4.5 km in Nieuwpoort.

 

Groetjes

Sofie

 

17 augustus 2016

Dudzele dinsdag 9/8, Steenhuize zondag 14/8/2016

Door de grote wegenwerken richting Brugge, dinsdagavond pas 25 minuten voor de start aangekomen in Dudzele waar reeds mee dan 90 dames het wedstrijdblad hadden getekend.

De inwoners van Dudzele kunnen best genieten van een dameswedstrijd want het was een aangename verrassing dat er toch heel wat toeschouwers waren afgezakt. Dus waren we sowieso verplicht om er de beuk in te gooien en mee het sportieve spektakel helpen te verzorgen :).

Na pakweg 30 kilometer geraakte ik met 4 metgezellen los van het peloton en dat bleek de goeie zet!. Ik finishte als tweede met de gedachte dat ik echt wel sterk reed en dat is alleen maar hoopvol voor de komende wedstrijden.

Voorbije zondag een héél knap georganiseerde thuiswedstrijd in Steenhuize-Wijnhuize kunnen betwisten. De organisatoren hadden een mooie omloop uitgetekend met tal van randevenementen. En of Steenhuize lééft……amai dat is een voorbeeld hoe een kleine gemeente bruisend en springlevend kan zijn. Na de koers stelde ik vast dat hoe later het werd hoe meer dat ‘the beast in the house’ was J….toffe ambiance verzekerd.

Anderzijds een koers in eigen streek betwisten blijft een moeilijk gegeven zeker als je dan extra geviseerd wordt.  Op zich niet erg maar dan ook nog eens passief in het wiel blijven..….ja dan wordt het wel héél moeilijk. Toegegeven ik had ook niet echt superbenen want op zo’n selectieve omloop moet je het verschil kunnen maken. Ik finishte als 6de  en had in mijn eigen wedstrijd op een dichtere plaats gehoopt.

Maar goed ik heb inmiddels mijn zinnen al gezet op de trophee d’or, een vierdaagse Franse rittenwedstrijd rondom Bourges die aanvangt op zondag 20 augustus met een tijdrit van 12,5 km. Ik hou jullie op de hoogte via mijn fanpagina…en neem ook eens een kijkje op de site http://www.trophee-d-or.fr/

Groetjes aan ieder en een superdank aan de vele aanwezige supporters én een dikke pluim voor de organisatoren en het gemeentebestuur van Herzele!!!

 

Sofie

 

10 augustus 2016

Artikeltje uit “het Nieuwsblad” van 8/08/2016

Lucinda Brand schreef de Erondegemse Pijl op haar naam na een sterk nummer. Nina Kessler en Thalita De Jong zorgden voor een volledig Nederlands podium. De Erondegemse Pijl, finale van de Lotto Cycling Cup, bleef lang gesloten. Pas vier ronden voor het einde brak een aanval van de Nederlandse Lucinda Brand de koers open. De Française Elise Delzenne reageerde, maar geraakte niet dichter dan op vijftig meter waarna ze opnieuw werd ingerekend. Brand smeerde de achtervolgers snel één minuut aan en bleef vlot overeind. Nina Kessler won veertig seconden na Brand de sprint voor Thalita De Jong en Monique Van de Ree zodat Erondegem oranje kleurde. Kelly Druyts finishte als eerste landgenote vijfde. De Bambrugse thuisrenster Kaat Van Der Meulen werd achtste.

Sofie De Vuyst uit Herzele blikte beteuterd terug. “Ik verwachtte beter dan de dertiende plaats. Ik wachtte op het initiatief van Rabobank, maar dat bleef lang uit tot Lucinde Brand het vuur aan de lont stak. Elise Delzenne probeerde de brug te maken, maar ze raakte niet voorin. Ze gold binnen onze ploeg als kopvrouw. Ook ik slaagde er niet in om gepast te reageren zodat al snel duidelijk werd dat we voor de tweede plaats streden. In de sprint zat ik te ver. Ik ging te snel in de remmen en nam de laatste bocht veel te wijd. Dat kostte me enkele plaatsen. Ik foeterde op mezelf, want ik was me er terdege van bewust dat ik me door die laatste bocht had moeten gooien. Zondag wil ik revanche in mijn thuiskoers in Steenhuize.” 

 

2 augustus 2016

Artikeltje uit “het Nieuwsblad” van 1/08/2016

“Nog voor haar vriend Bart De Clercq aan de slag ging aan de zijde van Greg Van Avermaet, maakte ook Sofie De Vuyst haar intrede in de Wortelstad. De Herzeelse moest zich verzoenen met de zevende plaats na een koers die ze nochtans domineerde.

De Zottegemse Lensy Debboudt reed zich veelvuldig in de kijker en werd ook enthousiast aangemoedigd door haar aanhang. Debboudt finishte zesde. Na een verkwikkende douche was de ontgoocheling snel weggespoeld bij de 29-jarige topper van Lotto-Soudal Ladies.

 

“We probeerden in de finale wel om het verschil te maken, maar de overmacht van Lares bleek te groot. Het peloton dunde wel uit, maar helemaal aan flarden ging het niet. In de sprint stond er geen maat op de Nederlandse Monique Van de Ree. Eigenlijk ben ik vooral blij dat ik niet ten val kwam. Het ging er vooral in de finale ontzettend gevaarlijk aan toe. Vooral de Schotse Neah Evans maakte het bont met enkele manoeuvres die niet echt katholiek leken. Zij reed ook Sanne Cant bijna van haar sokken. Ik ben dan ook vooral opgelucht dat ik heelhuids de streep bereikte, want nu breekt een belangrijke periode aan. De Erondegemse Pijl staat in rood aangestreept. Nadien volgt ook mijn thuiskoers in Steenhuize. De Trophée d'Or staat op mijn kalender evenals nog een wereldbeker in het Franse Plouay. Over de vorm mag ik niet mopperen. Ninove was een leuke training. Er werd snel gereden zodat ik zondag dus een leuke intervaltraining achter de kiezen stopte. De sfeer achter de omheining kan ik ook best wel pruimen.”

 

29 juli 2016

Vrasene 15/7 en Strijpen 19/7

Met Vrasene, een deelgemeente van Beveren en het alom gekende Strijpen kregen de dames wel totaal uiteenlopende omlopen voorgeschoteld. Het Waasland is inderdaad een biljartvlakke regio in tegenstelling tot Strijpen waar de organisatoren heel makkelijk een selectief parcours konden uittekenen. Dat het in Vrasene heel moeilijk zou worden om een massaspurt te ontlopen…..ja daarvoor had ik geen glazen bol nodig! Het eerste wedstrijduur werd er wel aardig geknuppeld in het 86 koppige peloton. Nadat ik een aanval lanceerde die gecounterd werd door Thalita De Jong van Rabobank ontstond er opnieuw een hergroepering. Dit was het sein voor mijn Zuid-Afrikaanse ploeggenote An-Li om er vandoor te muizen J. Het peloton kwam in ‘ralentifase’ en een kopgroep van 5 rensters kreeg een vrijgeleide van bijna 3 minuten. Op 30 km van het einde heb ik samen met Thalita De Jong en 2 andere rensters nog eens heftig aan de boom geschud en gingen we met een groepje van 4 in de achtervolging. Op 15 km van de eindstreep was de voorsprong al gereduceerd tot 50 seconden maar gezien An-Li vooraan een serieuze kans maakte op de overwinning, hield ik dan maar de benen stil. De voorsprong voor de kopgroep stagneerde maar jammer genoeg moest An-Li in de spurt de duimen leggen tegen de Nederlandse Lotte Van Hoek van het Lares-Woawdeals team. Zelf strandde ik op een 7de plaats.

 

Dinsdag afgezakt naar Strijpen, voor mij bijna een thuiskoers met een lastig parcours vol variatie en dit jaar in tropische weersomstandigheden. De hitte was voor de 68 rensters werkelijk verzengend en drukkend met als gevolg dat je na een inspanning in ademnood kwam. De vooraf aangekondigde zeer slechte luchtkwaliteit zal daar wel niet vreemd aan zijn geweest. Ik probeerde samen met Thalita De Jong de wedstrijd open te breken maar het was duidelijk dat ons achterwiel zeer fel gegeerd wasJ! Het lastige parcours eiste wel snel zijn tol en na 2 ronden geraakte ik los met een kopgroep van 9 maar gezien het overgrote deel van de kopgroep echt ‘sleepte’, ben ik samen met Thalita blijven beuken tot ook deze kopgroep splitte. De twee laatste ronden vatte ik aan met drie metgezellen waarvan ik wist dat Thalita aan de eindstreep de snelste zou zijn. Ik probeerde nog enkele keren om solo weg te geraken maar veel voorsprong werd me niet gegund. Ik finishte derde maar kan tevreden terugblikken op beide wedstrijden. Heel veel dank aan de talrijke supporters …..en ik vermoed dat de uitzonderlijke hoge temperaturen er voor zorgden dat de leidingen van de tapkranen met heel wat drank werden doorspoeld J.

 

Momenteel vertoef ik samen met Bart in Livigno en keer komende donderdag met de auto huiswaarts. Als ik niet te vermoeid ben van de lange reis probeer ik present te zijn op vrijdag voor de wedstrijd in Bambrugge.

 

 

Groetjes en misschien tot in Bambrugge

 

Sofie

 

 

13 juli 2016

Een mooie ervaring

Op donderdag 30 juni reisde ik met de ploegmaatjes af naar Italië voor mijn eerste Giro Rosa, de Giro voor vrouwen. Vooraf had ik al veel over deze belangrijkste rittenkoers voor vrouwen gehoord en dat maakte het toch wel spannend.

Donderdagavond vond ook nog de ploegvoorstelling plaats in San Fior en ik gaf mijn ogen de kost :). Het dorpje was mooi in het roze versierd en er was ook heel wat volk komen opdagen. Dit had ik nog nooit meegemaakt. De start kwam nu wel heel dichtbij!

Vrijdag startte de giro voor de 137 rensters met een proloog, 2km alles geven “als aperitiefhapje J”. Pas op zaterdag zou de Giro echt losbarsten. Vooraf had  ik het profiel van de ritten bekeken en het leek een vlakke rit te zijn. Ik was echter gewaarschuwd  door de ploegmaatjes die de Giro al enkele keren reden. “Opletten met de profielen in het boekje vertelden ze J”. Na een vlakke aanloop kregen we in de finale 3 lastige klimmetjes, waarvan het laatste een dubbele “mur van  Huy”  was met een maximaal stijgingspercentage van 23%. We konden Claudia goed vooraan houden tot de voet van deze klim en zoals verwacht, was deze etappe al belangrijk voor het klassement. Claudia eindigde als 5de en ik volgde in een klein groepje op een minuut als 37ste. Ook daags nadien een lastige rit met een eerste aankomst bergop in Montenars. Claudia toont opnieuw dat ze bij de beste klimsters is in deze Giro en eindigt als 6de. Ik word die dag 32ste.

Daags nadien volgt de vlakste rit in deze Giro. We starten die dag in Montagnana, een van de best bewaarde middeleeuwse ommuurde steden in Europa. Een mooie startlocatie! De benen waren net als  het voorbije weekend goed dus ik probeerde meermaals mee te gaan in een ontsnapping. Alleen hebben veel rensters dit plan en raakt door de hoge gemiddelde snelheid van 42km/h niemand weg. Ik kan me goed vooraan houden in de voorbereiding van de massasprint en eindig nog als 12de. Daags nadien hoopten we op een nieuwe kans voor een ontsnapping maar de snelheid lag ongelooflijk hoog. Nog nooit meegemaakt, maar er stond een gemiddelde van 44km/h op mijn fietscomputertje die dag :). Over de woensdag etappe, “de Mortirolo-rit” was vooraf al veel gesproken. Over een afstand van 11.5km moeten we meer dan 1300 hoogtemeters overwinnen, dat betekent dus een stijgingspercentage van 11.3%! Na enkele kilometers glip ik mee in een ontsnapping met 4 andere rensters. Ik hoopte natuurlijk met wat voorsprong aan de klim te kunnen beginnen en Claudia op de klim nog wat te kunnen helpen. Maar veel voorsprong krijgen we nooit, maximaal 1m30 en we worden jammer genoeg tijdens de eerste klimkilometers ingelopen. Alles wat over de klim werd verteld, flitste tijdens het bergop fietsen door mijn hoofd. Het was zeker de zwaarste beklimming die ik met de fiets al deed :).

De dag nadien was de lastigste rit in  het “roadboek”. 4 beklimmingen stonden die dag op het menu en ik klokte die dag af op 2800 hoogtemeters. Claudia werd knap 4de.

Vrijdag volgde een tijdrit van 22km. Als je het roadboek zou bekijken, zou je denken dat  het een vlakke tijdrit was, maar niets was minder waar. Ik deed de tijdrit zelfs met een gewone fiets want de eerste 12km gingen bergop, de laatste 11km naar beneden. Omdat er nog een lastig weekend volgde om het klassement van Claudia te verdedigen, ging ik die dag niet voluit.

De benen hadden dus nog iets over voor het weekend. Ik probeerde de zaterdagetappe nog mee te gaan in enkele ontsnappingen maar wegraken was een loterij. Ik raakte voorop met een 15tal andere  rensters maar de samenwerking was niet optimaal. Uiteindelijk reed er toch een groepje van 9 rensters weg maar ook dit groepje werd in de finale ingelopen waarna een hectische spurt volgde. Zondag streken we met het giropeloton neer aan  het  Lago Maggiore, opnieuw een schitterende locatie. Het beloofde nog een lastige rit te worden en  met nog maar 4 lotto-rensters aan de start, was het belangrijk om Claudia zo goed mogelijk te beschermen en de laatste klim van deze giro vooraan te laten aanvatten. De ontsnapping kreeg die dag een vrijgeleide en dat was het sein voor mij en mijn Zuid-Afrikaanse ploeggenote An-Li Kachelhoffer om op kop van het peloton plaats te nemen met de bedoeling de vluchters niet te ver te laten uitlopen. De laatste energie perste ik eruit en Claudia slaagde er de laatste dag in van plaats 5 naar  4 te springen in het klassement. Een super prestatie van haar en mooi voor onze Lotto-Soudal ploeg. 

De 10 dagen Giro Rosa zijn voor mezelf voorbij gevlogen. Het was een mooie periode met de ploegmaats en de staff, die ons uitstekend hebben verzorgd voor en na de ritten. Ook het bezoek van mijn vriend Bart en mijn ouders zorgde voor veel energie en steun. Ik ben blij dat ik dit eens heb kunnen meemaken! Je merkt gewoon aan alles dat de GiroRosa het allerhoogste niveau is voor het dameswielrennen.

Giro Rosa, hopelijk tot volgend jaar :)!

 

29 juni 2016

Tweedaagse Trentino (UCI-2.1) en BK in Lac de l’eau d’heure

Het weekend van 19 en 20 juni 2016 een mooie maar lastige tweedaagse gereden met start aan de oevers van het Gardameer. Héél mooi en zeker een aanrader om eens in de verlofperiode naar toe te trekken.  Zelf heb ik niet veel genoten van het Gardameer want na enkele tientallen kilometers trokken we vanaf de eerste rit richting gebergte en dan weet je dat de gas snel wordt open gedraaid. Ik vond  mezelf best knap rijden met  wat in de tweede rit leidde tot een mooie 4° plaats nadat ik de eerste rit ook sterk voor de dag kwam maar veel in functie reed van onze kopvrouw Claudia Lichtenberg. Claudia eindigde deze rittenwedstrijd  op de dichtste ereplaats…..meer dan sterk! Zelf noteerde ik een 16° stek in het eindklassement  met de gedachte dat ik opnieuw een sterk weekend achter de rug had.

Evenwel sloeg het noodlot toe want toen maandag thuis arriveerde kreeg ik enkele dagen af te rekenen met 40° koorts, erge buikloop en hevige krampen. Ook ploeggenotes Claudia en Zorzi hadden te kampen met dezelfde ziekteverschijnselen.  Toen wist ik dat wordt nipt voor het BK van volgende zondag. Ik heb al het mogelijke gedaan om tijdig te herstellen maar het mocht niet baten….héél jammer  voor mezelf maar ook voor de vele supporters, sponsors en vooral mijn werkgever AG Insurance die ik graag had beloond want  ik durf echt wel te stellen dat ik op het zware maar ó zo prachtige parcours van lac de l’eau d’heure ik moeilijk zou te kloppen geweest zijn en dat is echt geen grootspraak. En of ik er goed aan deed om toch te starten……hmmm als sporter hoop je altijd dat je toch klaar geraakt ……ook Sep  Vanmarcke en Tom Boonen gingen ongetwijfeld van start met de hoop op toch een klein wonder maar soms zijn de wetten van de sport gewoon keihard. Tegen ziekte sta je evenwel machteloos en dat ik niet geboren ben om veel geluk te hebben in de sport dat heb ik ondertussen al begrepen L.

Inmiddels ben ik al vrij goed hersteld en kijk ik al uit naar komende vrijdag want dan ga ik van start in de Rode van Italië (giro rosa), ongetwijfeld de zwaarste en hoogst gewaardeerde wielerronde voor dames. Alle internationale toppers staan immers aan de start met het mes tussen de tanden. Dat wordt knokken vanaf de eerste dag met als hoogtepunt op woensdag wanneer het peloton de supersteile col de Mortirolo voorgeschoteld krijgen…..12 km lang met een gemiddelde van boven de 10% met veel stukken boven de 20%. Dat wordt harken én afzien bij de beesten.

Groetjes en tot schrijfs,

 

Sofie

 

14 juni 2016

Zzzzzzz……pffft…..één dag na deze lastige tweedaagse ben ik nog niet uitgeslapen.

Maar toch heel tevreden dat ik heb deelgenomen aan de Auensteiner Radsporttage want wat het 130 koppige deelnemersveld daar voorgeschoteld kreeg is echt wel spek voor mijn bekJ. Auensteiner is gelegen op 40 km van Stuttgart en als je ooit in de buurt van deze mooie stad bent zeker eens het museum van Mercedes-Benz gaan bezoeken…naar verluidt een échte aanrader.

Zaterdagnamiddag van start in een lastige rit met 1400 hoogtemeters waarin ik kon vlot vooraan kon postvatten op de smalle bergwegen tussen de wijnranken. De drie sterkste rensters Lisa Bennauer (Duitsland), Ashleigh Moolman (Zuid Afrika) en de Nederlandse Annemiek van Vleuten slaagden erin om een ontsnapping in de laatste 20 km succesvol af te ronden. Een twintigtal seconden later finishte ik als 11e in een sterk uitgedund groepje.

Zondag nóg zwaarder want in de voormiddag een tijdrit van 11 km en in de namiddag een zeer lastige etappe waarbij aan de al lastige helling van een dikke 2 kilometer van zaterdag een verdiep werd toegevoegd met steile stukken variërend tussen de 8 en 10% waar het peloton 9 keer naar boven moest…. zowat een slordige 1800 hoogtemeters! Ook ik zag de eerste ronden serieus af maar naarmate de wedstrijd vorderde, kwam ik in mijn klimritme. Ashleigh Moolman was met voorsprong de beste van het hele pak……kan die fantastisch klimmen……en reed na vijf ronden een kopgroep van dertig gewoon aan diggelen. Ik finishte in deze zware etappe als 15° en dat is met dat sterk internationaal deelnemersveld zeker niet slecht.

Tevreden nestelde ik me afgepeigerd op de achterbank in de auto voor een tocht van 565 km richting Herzele zzzzzzzzzzzzzzzz…..

 Heel veel dank aan iedereen die me steunt via allerlei kanalen; facebook, sms…….Volgend weekend trek ik naar italië voor een zeer lastige tweedaagse met vertrek aan het Gardameer richting de bergen!

 

Groetjes Sofie

 

 

8 juni 2016

Afgelopen zondag reed ik de Lotto cycling cup wedstrijd te Herselt. 2 jaar terug reed ik hier een  “kermiskoers” en ik herinnerde me de hellende aankomststrook.  Jammer genoeg moest de start –en aankomstplaats wegens de zware regenval van afgelopen week verplaatst worden naar het centrum. Een streep door mijn rekening dus J.

We hadden  met de ploeg dan ook het hoofddoel de wedstrijd hard te maken en met een gemiddelde van bijna 41km/h werd het best een zware koers. Halfweg koers ontsnapten eerst 6 rensters, en toen deze ontsnapping werd ingerekend, nog eens 3 rensters zonder een Lotto Soudal renster. We namen met de ploeg onze verantwoordelijkheid en zetten ons aan kop van het peloton, dit met het oog op een eventuele massasprint voor onze sprintster Lotte Kopecky. Ik had opnieuw een goed gevoel en kon naast de verschillende kopbeurten om de ontsnapping terug te halen ook mijn steentje bijdragen in de voorbereiding van de massaspurt. Ploegmate Lotte werd 5de en zelf reed ik nog naar een 10de plaats.

Volgende wedstrijd wordt de 2-daagse rittenkoers te Auenstein.

 

Groetjes,

 

Sofie

 

1 juni 2016

 

Holland hills classic en Gooik-Geraardsbergen-Gooik

Tijdens mijn korte competitiestop in de maand mei ben ik op stage gegaan naar de Sierra Nevada om er te logeren op een hoogte van 2320m. Het verblijf in het C.A.R., een hotel met alle maar dan ook alle voorzieningen voor tal van sporten, was onze uitvalsbasis. Het is fijn om elke wielrenner, atleet, zwemmer, hier zijn ding te zien doen en naar een bepaald doel te zien toewerken. Alle trainingsfaciliteiten zijn aanwezig; van een 50-m zwembad, basketpleinen, een enorme gymnastiekzaal, een atletiekpiste tot een enorme fitnessruimte. Je kan een stukje over de hoogtestage lezen en enkele foto’s bekijken op de website van mijn ploeg http://lottosoudal.be/stagesierra2016/

Met de vele  klimkilometers in de benen, keek ik met vertrouwen uit naar het zware tweeluik van afgelopen weekend. De holland hills classic serveerde opnieuw een zwaar parcours met 15 hellingen doorheen het Limburgse heuvelland. We kregen oa. 2x Camerig, de Schweibergerweg, 2x de Cauberg, 2x de Geulhemmerberg en de Bemelerberg voorgeschoteld over een afstand van dik 130km. Zoals ik vooraf verwachtte, brak de koers helemaal open  tijdens de 2de beklimming van de Camerig. Wereldkampioene Lizzie Armitstead demarreerde enkele keren tijdens de 3.5km lange klim en we bleven slechts met 23 rensters over. Ons groepje kreeg een maximale voorsprong van 35sec, maar jammergenoeg had Giant-Liv Plantur niemand mee vooraan en kwam er nog  een 2de groepje  terug aansluiten. Daardoor viel de beslissing bij de eerste beklimming van de Cauberg. Een groepje van 5 rensters reed weg en ik zat in een eerste achtervolgend groepje van een 10tal rensters waarbij nog een 2de groepje aansloot. Ik probeerde nog een aantal keren mee in de  tegenaanval te gaan, maar wegrijden lukte niet meer. Op de aankomstklim de Geulhemmerberg zat ik te snel op kop van het groepje waardoor ik niet meer kon versnellen tijdens de laatste 300m vlakke hectometers. Ik werd 16de, maar ik voelde dat ik bergop wel progressie maakte in vergelijking met de voorbije jaren.

Na een dagje herstel op zaterdag, stond zondag Gooik-Geraardsbergen-Gooik op het programma. Een van mijn lievelingswedstrijden op de kalender :). Een wedstrijd in eigen streek, op een glooiend parcours met de mythische muur van Geraardsbergen en de Bosberg, ik kijk er elk jaar naar uit. Ook dit jaar zou de muur een scherprechter worden tijdens de wedstrijd. Een groepje van 5 met daarbij Vos, Johansson, Van Vleuten kon net na de muur aansluiten bij de vroege vlucht van 6 rensters. Ik zat uitstekend gepositioneerd voor de beklimming van de vesten en de daaropvolgende muur van Geraardsbergen, maar doordat mijn ploeggenote Lotte voor mij weg gleed, moest ik “op de vesten” voet aan grond zetten. Ik schat dat ik vanuit ongeveer 30ste positie terug moest vertrekken. Op de vesten kon ik terug opschuiven maar tot in de spits van de wedstrijd raakte ik op de muur niet meer.

Jammer, maar doordoor volgde ik in een eerste achtervolgend groepje van een 15tal rensters. Boels-Dolmans had niemand mee in de spits van de wedstrijd en probeerde de kloof te dichten. Doordat er nog 2 rensters van Boels in een  achtervolgend groepje zaten, net als 2 ploegmaten van mij, werd er niet meer vol doorgereden. Toen dat groepje terug kwam aansluiten, hebben Lotto-Soudal en Boels-Dolmans de krachten gebundeld en de kloof van 45 sec gedicht. Enkel Emma Johansson en Annemiek Van Vleuten reden nog in de spits van de wedstrijd met daarachter een pelotonnetje van ongeveer 40 rensters. Ons groepje werd door enkele aanvallen en het achtervolgingswerk van Rabobank en Boels nog verder uitgedund tot een 20tal rensters. Johansson en Van Vleuten werden in de laatste kilometers nog  bijgehaald waardoor het een spurt werd met een klein groepje. Daarbij deden we het als ploeg uitstekend met een 2de plaats voor Lotte Kopecky en een 3de plaats voor Elise Delzenne. Ik werd 11de en kon terugkijken op een sterk koersweekend. Net geen top10, maar het zijn natuurlijk topkoersen. En ik ben ervan overtuigd dat die uitschieter eraan zit te komen :).

 

Groetjes aan ieder,

 

Sofie

 

22 mei 2016


Gaan jullie graag mee naar het BK  op 26 juni?

 

8 mei 2016: wedstrijd te Houthalen-Helchteren


Afgelopen zondag reed ik de UCI-wedstrijd te Houthalen-Helchteren. Jammer genoeg één van de weinige dameswedstrijden die nog in Limburg georganiseerd worden. Het is er nochtans aangenaam om te fietsen, ook voor de recreatieve fietser zijn er verschillende fietsroutes uitgetekend.

Ook jammer voor mij was dat de finish niet meer op dezelfde plaats lag als de voorbije jaren. Dus geen finish na een hellende strook dit keer, volgers weten dat dit mijn favoriete aankomsten zijn ;-). Het was een vlakke aankomst dit keer. We stonden met een sterke ploeg aan de start en daarom beslisten we vooraf de wedstrijd hard te maken. Ik schudde ook een paar keer stevig aan "de boom", maar het hoge wedstrijdgemiddelde (40km/h) zorgde ervoor dat niemand erin slaagde weg te rijden. Ann-Sophie Duyck deed in de laatste kilometers nog een ultieme aanval en ik zag het gevaar in. Aangezien ploegmate Lotte Kopecky de snelste spurtster is, besloot ik me op kop van het peloton te zetten om het gat te dichten. Elise Delzenne loste me af met een aanval die stand hield tot 100m voor de finish. Lotte maakte uiteindelijk sterk het ploegwerk af met een knappe spurtzege.

Momenteel verblijf ik alweer in Spanje, meer bepaald op 2320m hoogte in het Sierra Nevada gebergte. Hier wil ik deel 2 van het seizoen voorbereiden in ideale trainingsomstandigheden. Mijn volgende doelen zijn de Holland Hills Classic op 27 mei en één van mijn favoriete wedstrijden, Gooik-Geraardsbergen-Gooik, op 29 mei. 

 

Groetjes,

Sofie

GP Luxemburg

4 mei 2016


Elk jaar kijk ik uit naar de driedaagse Elsy Jacobs te Luxemburg. Ik werk mijn klimtrainingen vaak af in Luxemburg, met als reden dat ik er heel graag fiets. De natuur is ongerept, er is weinig verstedelijking, er zijn mooie wegen en je kan er je klimmersbenen boven halen :-).

Traditioneel start de driedaagse met een proloog. Mijn laatste proloog in Bira gaf me vertrouwen voor een  korte uitslag maar jammer genoeg viel na een kort, steil klimmetje mijn ketting eraf toen ik wou schakelen naar de grote plateau. Op zo'n korte afstand telt elke seconde en daar speelde ik duurzame seconden kwijt. Ik verloor 25seconden op de winnares Annemiek Van Vleuten.

Zaterdag stond een etappe te Steinfort op het "menu". Er was eerst een aanloopronde van zo'n 45km alvorens we op het plaatselijk circuit kwamen. Na zo'n  30km begon het hevig te regenen en met temperaturen rond de 4graden was het ijskoud op de fiets. Toch had ik een goed gevoel op de fiets en ik kon me mengen in de aanvalspogingen. Ik raakte met nog drie rensters voorop maar we kregen van Rabobank jammer genoeg geen  vrijgeleide. Toen mijn groepje ingelopen werd, waagde mijn ploeggenote Claudia haar kans maar ook zij kreeg weinig ruimte. Een aanval van Carmen Small en Giorgia Bronzini meteen  daarna was meer succesvol. Zij werden pas enkele kilometers voor de finish gegrepen door het beukwerk van Rabobank in het peloton. Door het hoge tempo dunde het peloton fel uit. Jammer genoeg waren mijn benen ook wat verkrampt door de ijsregen en moest ik de laatste 3km op het  laatste klimmetje enkele meters prijsgeven. Ik eindigde als 22ste.

Op zondag was er een etappe te Garnich, opnieuw met een lange aanvangsronde en enkele plaatselijke ronden te Garnich. Ik kende het parcours van de voorbije jaren en reed attent vooraan. Op de plaatselijke ronden brak de koers open en een groepje van 10, met daarbij kopvrouw Claudia, reed weg. Ik en Elise Delzenne volgden in het eerste achtervolgend groepje. Ik kon na deze driedaagse met een beter gevoel huiswaarts keren, eindelijk voelde ik dat de rugpijn minder weerslag had op mijn benen. Ik doe nu elke dag oefeningen om de rugpijn onder controle te houden. Hopelijk met resultaat de volgende wedstrijden!

Groetjes,

Sofie

 

24 APRIL 2016 TE BOEZINGE UCI 1.1

Deze internationale wedstrijd werd sedert 2014 opgewaardeerd naar UCI 1.1, niveau net onder wereldbeker. Vandaar dat er heel wat kwaliteit aanwezig was in het 180-koppige peloton want in dergelijke wedstrijden pakken de eerste achttien rensters UCI-punten. Het peloton werd om 14u30 afgeschoten voor een grote ronde langsheen het Heuvelland met drie keer de Rodeberg om uiteindelijk in Boezinge nog 3 plaatselijke ronden af te werken. De smalle wegen en hevige wind zorgden vooraleer de Rodeberg een eerste keer diende te worden beklommen, voor een valpartij. Hoewel ik vrij goed vooraan en rond de 30° positie fietste raakte ik achterop omdat ik werd opgehouden door de valpartij L. Een groep van 25 dames met veel internationale kwaliteit geraakte voorop en begon de eerste keer de Rodeberg met anderhalve minuut voorsprong. Met enkele rensters van Lotto Soudal deden we er alles aan om terug te komen maar dichter dan 43seconden kwamen we niet. Probeer maar eens zo’n kloof te dichten tegen een kopgroep met vele toppers …..als je weinig steunt krijgt zo goed als onbegonnen werk!

Ik finishte in een tweede groep op en ben daar absoluut niet mee tevredenL. Deze week mag ik onder de MR scanner en hoop ik alvast duidelijkheid te krijgen over mijn rugproblemen.

Komende vrijdag 29 april start ik in de driedaagse van Luxemburg GP Elsy Jacobs UCI 2.1……ook daar dus een héél hoog niveau met alle toppers aan het vertrek!

 

Groetjes

Sofie

 

Berichtje van 22/04/2016: Durango-Durango, 5-daagse Bira en Waalse pijl

Het is al 2 weken geleden dat ik  hier nog een blogberichtje neerpende, maar dat heeft alles te maken met een druk koersprogramma.

Meteen na het duo Ronde van Vlaanderen-Dottenijs ging ik samen met Bart drie dagen op  stage in Luxemburg. Hoogtemeters maken met het oog op de zwaardere wedstrijden die eraan kwamen. Het  noorden van Luxemburg is zeker een aanrader voor fietsliefhebbers, een prachtige streek  om te trainen in ongerepte natuur.

Vol vertrouwen zakte ik af  naar Spanje, ik had er zin in en voelde ook dat de conditie goed in orde was. In  Durango-Durango dienden we 115km af te leggen, waarvan 5 ronden van 17km met 1 klimmetje van een 3tal kilometer gevolgd door een grote ronde met nog 2 typische Baskische beklimmingen. Op de voorlaatste klim brak de koers open en ik overleefde die eerste grote shifting. Met een 35tal rensters reden  we richting de laatste klim, een echte “mur van Huy”, steil en smal. Jammer dat ik daar 20rensters net niet kon  volgen en tussen de auto’s belandde in de afdaling richting de  finish. Ik werd 23ste.

De dag nadien  startte de ronde van Bira met een proloog van 3.4 kilometer. Ik liet de afgelopen weken mijn tijdritpositie uitmeten  en  wilde dan ook voluit gaan  als test. En die test verliep goed,  ik eindigde als 16de en merkte progressie in het tijdrijden. Ik had dan ook veel vertrouwen  voor de volgende dagen. De laatste  2 dagen voelde ik veel power in de benen dus ik keek uit naar de lastige etappes. Alleen voelde ik  tijdens de 2de etappe dat de power van de voorbije dagen verdwenen was of toch een stuk minder. Ik kon niet doorgaan op de klim in de finale en besefte dat het probleem zich  opnieuw in mijn rug situeerde. Gelukkig kon ik de dag nadien terecht bij een osteopaat van Boels-Dolmans, die mijn rug wat losmaakte. De laatste 2 etappes ging het wel terug beter, al reed ik zeker niet op volle kracht. Op zaterdag maakte ik deel uit van een eerste groep  van 40 rensters en werd 25ste. Op  zo’n lastige aankomst zou ik normaal dichter moeten kunnen eindigen, maar de maximale kracht kon  ik nog niet benutten. Ik was vooral tevreden dat ik onze kopvrouw Claudia Lichtenberg die dag en ook op zondag goed vooraan kon  houden. Zij behaalde uiteindelijk een 7de plaats in het eindklassement.

Op maandag ben ik dan 1.5h behandeld door de fysiotherapeut, mijn lichaam en rug waren terug helemaal uit balans. Door een geknelde zenuwbaan in mijn rug is er onvoldoende bloeddoorstroming naar mijn benen. Vol goede moed reed ik toch de Waalse pijl, maar door de zware behandeling aan  mijn rug was ik niet op 100%. Ik besloot dan ook vooraf om volledig in dienst te rijden van onze kopvrouw Claudia Lichtenberg. Op de cruciale punten kon ik haar goed vooraan brengen en Claudia reed uiteindelijk naar een 11de plaats op de mur van Huy. Ik werd 68ste, een nietszeggende uitslag maar ik was wel blij dat ik mijn steentje kon bijdragen aan het ploegresultaat.

Eerstdaags laat ik eens een scan nemen van de rug om hopelijk dit terugkerende rugprobleem snel te verhelpen.

Groetjes,

 

 

Sofie

 

5 april 2016: Ronde van Vlaanderen & GP Dottenijs

Op zaterdag op de markt van Oudenaarde bij de ploegenvoorstelling, als jarige gefeliciteerd worden door het aanwezige publiek en op zondag aan de start staan van Vlaanderens mooiste klassieker…er zijn minder aangename dingen in het leven.

Op beide dagen veel belangstelling voor het ‘kruin’ van het internationale damespeloton. Bovendien mooi dat ook Eén en canvas rechtsreeks verslag brachten van deze wereldbeker. Overigens niet meer dan normaal want wereldbekers zijn echt wel topsport! Om 11u vertrok een groot peloton van 180 dames, die waren afgezakt vanuit alle hoeken van de wereld, voor 145 km in de Vlaamse Ardennen gevoed met vele nijdige hellingen en bonkige kasseistroken. Voor mij is het altijd wat dansen op een slappe koord voor mijn bandendruk. Net als vorig jaar opteerde ik omwille van de vele kasseistroken voor weinig druk in de tubes. Misschien té weinig maar zoiets is altijd een beetje gokken.

Wat een nerveuze bedoening in de aanvangsfase want iedereen wou vooraan fietsen, in de wetenschap dat na amper 35 km de Wolvenberg er aan kwam.  De zware kasseistrook van Kerkgate, gevolgd door de Molenberg dunde het peloton steeds meer en meer uit. Bij het overschrijden van kilometerpaal 100 werd er nog wat harder op het gaspedaal geduwd…In de brede afzink van de steenweg naar Ronse werd er als gekken naar de voet van de smalle Kanarieberg gereden en daar draaide ik te ver achterin op. Bovendien werd deze steile Kanarieberg heel hard naar boven gereden….pfftt. De eerste groep van 80 rensters kraakte in al haar voegen en vele rensters hoopten dat het tempo zou terugvallen. Maar nee hoor enkele kilometers verder rechts op en de afschuwelijke kasseien van het Kruisken op het menu met een uitloper naar de top van de Hotond. Ik verzeilde in een tweede groep en wist onmiddellijk dat het nog moeilijk zou worden om bij de eerste groep aan te sluiten. Ik finishte uiteindelijk als 32° en kan alleen maar vaststellen dat er in de wereldbekers héél hard wordt gereden. Een zeer knappe plaats was weggelegd  voor ploeggenotes Claudia Lichtenberg (9de) en Jessie Daams (12de). Na drie wereldbekers moet je vaststellen dat er slechts drie Belgen een top 20 plaats hebben kunnen rijden: ik in trofeo Binda (18°), Jessie (12° RVV) en Jolien (18° Gent-Wevelgem). Dat moét beter want anders zal België op de ranking serieus zakken zeker nu Jolien zich de komende maanden meer zal toepsitsen op de piste.

Maandag in de GP Dottenijs was het echt een dagje afzien en puffen geblazen want de benen voelden zwaar en pijnlijk aan. Met een peloton van meer dan 170 rensters naar de eindmeet met een 13° stek voor mezelf. Ik zal wel goed slapen de komende nachten. Volgende week maandag vlieg ik naar Spanje (regio Bilbao) voor de loodzware ronde van Bira van 13/4 tot en met 17/4. Daags voordien staat er nog een klassieker op het menu. Op 20 april volgt dan de Waalse Pijl…nog zo’n harde noot om te kraken J.

 

Groetjes aan ieder en bedankt voor de vele aanmoedigingen onderweg,

 

Sofie

 

 

WOENSDAG 30 MAART  UCI 1.2 te Gooik

Het dameswielrennen is een nieuwe Belgische UCI-wedstrijd rijker en wat voor een!  Net als zijn grotere Gooikse broer op 29 mei (UCI 1.1) werd een prachtige zware omloop uitgetekend met scherprechters als de Muur, Bosberg, Congoberg en de vele kasseistroken onderweg. Een mooie voorbereiding voor de Ronde Van Vlaanderen van komende zondag.

Liefst 187 rensters tekenden present en dan weet je dat je zeer alert moet fietsen want met dit lastig parcours en een vrij sterk internationaal deelnemersveld staat de deur achteraan open. Ik kon me in deze zware wedstrijd goed mengen in het aanvallend compartiment van het peloton….en zo heb ik het graag J. Na de passage van de Muur en Bosberg maakte ik deel uit van een kopgroep van 47 rensters. Ondanks een hoog tempo (> 39km/u op dit lastige parcours) en vele aanvallen kreeg deze kopgroep geen definitieve split meer. Ik finishte op een lastige aankomst als 9° en kan terugblikken op een knappe wedstrijd.

Uitkijken naar zondag nu en hopen maar dat ik me ook in Vlaanderens mooiste kan tonen!

 

Groetjes

 

Sofie

 

29/03/2016

Gent-Wevelgem

Op zaterdag verzamelden we met de ploeg reeds in Ieper,  de startplaats van Gent-Wevelgem. Toen we zaterdagavond een pasta gingen eten op de grote markt, passeerden we  de Last Post Association die op weg was naar de Menenpoort om de Last Post te blazen. Best wel indrukwekkend!

Indrukwekkend was ook het deelnemersveld dat zondagmorgen aan de start stond van Gent Wevelgem, naast de Ronde van Vlaanderen en de Waalse pijl, de derde Worldtour wedstrijd in België. De wind stond strak en er waren hevige windstoten tot 70km/h. Iedereen stond nerveus aan de start en ik  moet toegeven, een waaierkoers is niet meteen mijn  specialiteit. Van in de start werd er aan hoge snelheid en nerveus gefietst, snelheden van 55km/h zag ik regelmatig op  de teller verschijnen. Ik  probeerde me vooraan te houden, maar moet toegeven dat ik op het moment dat de  koers openbrak, veel te ver in het peloton zat. Het peloton brak in verschillende stukken en ik verzeilde in een 4de groepje. Niet de wedstrijd waarop ik gehoopt had dus, want het gevoel in de benen was de laatste week wel goed. Alleen moet ik vaststellen dat je in zo’n wedstrijd geen halve minuut achteraan in het peloton mag verzeilen, want de wedstrijd kan elke moment in een definitieve plooi worden gelegd. Morgen rijd ik de Pajot classic, een nieuwe UCI-wedstrijd op de kalender, met oa de Muur, Bosberg en de Congoberg onderweg.

 

Groetjes,

Sofie

 

25/03:2016

Woensdag 23 maart 2016 – Dwars door Vlaanderen

Met 123 rensters van start gegaan in Tielt om voor het eerst, net als bij de heren, richting kwaremont en Patersberg te rijden om dan in Waregem te eindigen met nog een lokaal rondje van 9 km. Puike koers en zelf had ik heel veel zin om te koersen J. Je moest al geen glazen bol hebben om te weten dat het cruciale punt in de koers ongetwijfeld lag op de zware kasseistrook van de Kwaremont. Samen met enkele ploegmaats en enkele rensters van het Wiggle team kon ik er deftig de pees op leggen waardoor het peloton scheurde. De korte opeenvolging van de steile Patersberg deed bij velen pijn. De Nederlandse Amy Pieters trok daar fel van leer en zelf overschreed ik als tweede de top met in mijn zog ploegmaat Jessie Daams. Met een kopgroep van 11 rensters trokken we richting Waregem met daarbij drie rensters van Lotto Soudal, met naast ikzelf ook Jessie Daams en Lotte Kopecky. Onthoud die laatste naam want Lotte is een Belgisch raspaardje, zeker voor de voorjaarskoersen. Met Lotte hadden we een ploegmaat mee die snel aan de meet is en daarom hielden ik en Jessie het tempo van de kopgroep hoog. Echt wel jammer om te merken dat er zo weinig steun was van de andere ploegen. We reden een maximale voorsprong van 1min40 bijeen die bij het ingaan van het plaatselijke rondje 9km reduceerde naar 40 seconden. In principe nog genoeg voorsprong maar ja als er zo passief in de kopgroep wordt gereden is het niet verwonderlijk dat we bij het ingaan van de laatste 2 km toch nog werden gegrepen door een achtervolgende groep van 35 rensters. Niet te geloven hé …..Met een achtste stek voor Lotte en een 17° voor mezelf werd het Lotto-Soudal team véél te mager beloondL.

Zondagochtend word ik al verwacht op de markt van Ieper voor de start van de wereldbeker Gent-Wevelgem….dat wordt andere koek.

 

Groetjes aan ieder,

Sofie

 

 

21/03/2016

Trofeo Binda 

 

Gisteren  stond ik samen met 165 collega’s aan de start van mijn 2de World tour koers dit seizoen, deTrofeo Binda. Op  vrijdag reisden we reeds naar Italië af en verbleven we een weekendje in het stadje Cuvio, aan de voet van het 3km klimmetje op het plaatselijk parcours. We logeerden in een echt Italiaans familiehotelletje, dat heerlijke pasta serveerde. Op hekoersmenu van gisteren stonden 123km, waarvan 1 grote ronde  van 52km en 4 kleinere ronden  van 18.5km. Een heel mooi heuvelachtig parcours met weinig ruimte voor recuperatie, zo heb ik het graag :). 

 

Toch  stond ik met een bang hartje aan de start. In de kermiskoers te Oostduinkerke voelde ik  veel beterschap in de rug, maar het bleef toch afwachten hoe het in een “wedstrijd van het hoogste niveau” zou gaan. Van in de start lag het tempo zeer hoog, maar ik voelde meteen dat ik power in de benen had én deze ook  kon omzetten. Het werd een echte afvallingskoers… wat rijden ze in de wereldbekers zeer snel bergop! Het zware parcours eiste steeds meer “slachtoffers”. Toen  er op het kortere,  iets steilere klimmetje op het parcours in de voorlaatste ronde 8 rensters al hun troeven op tafel gooiden, kon ik niet reageren maar verzeilde ik in een eerste achtervolgend pelotonnetje van 37 rensters.  

 

 

Ik kon dus spurten voor plaats 9 en ik had nog iets in de benen voor een  goede spurt maar raakte in het gewriemel naar de laatste bocht wat plaatsen kwijt. Daardoor finishte ik uiteindelijk als 18de. Opgelucht dat ik op het  Worldtour niveau kon tonen dat  de conditie zeker in orde is. En ook tevreden dat ik voel dat de bergop -en heuveltrainingen van afgelopen winter hun effect niet hebben gemist. Mooi ook dat ik 6 world tour punten pak :). 

 

Komende woensdag kom ik aan de start van Dwars door Vlaanderen, zondag volgt dan Gent-Wevelgem. 

 

Groetjes en tot schrijfs, 

Sofie 

 

16/03/2016

Oostduinkerke 12 maart 2016

Zaterdag vertrok ik met wat twijfels naar één van de meeste westelijk gelegen kustgemeenten waar de rensters op mooie wegen 13 ronden van circa 7 kilometer moesten afleggen. Ik had de voorbije dagen serieus te kampen met een weerbarstig bekken en rug L en hoopte op duidelijke beterschap.

Tante ‘Laura’ was lichtjes van de partij en dat maakte het voor zowel de rensters als de toeschouwers zo veel aangenamer. Om 15 uur namen 66 rensters de start van een wedstrijd langsheen de duinen van Oostduinkerke inclusief een stevige bries.

De geasfalteerde wegen nodigden uit tot hard fietsen en zelf voelde ik onmiddellijk héél wat meer power tegenover de voorbije wedstrijden. Ik koerste voluit mee maar stelde vast dat mijn achterwiel zeer gegeerd was…..anderzijds wel een goed teken.

Door het strakke en vrij hoge tempo dat er werd gefietst én de felle wind werden bij veel rensters de ‘patatjes’ gaar. In de voorlaatste slaagde mijn ploeggenote Anisha Vekemans er in om aansluiting te krijgen met de eenzame koploper van het Lares-team die al enkele ronden sterk in de vuurlinie reed. De laatste 2 ronden counterde ik elke aanvalspoging teneinde de aanvalspoging van Anisha te beschermen. Anisha rondde het ploegwerk in een spurt met twee knap af en de zege voor Lotto-Soudal ladies was binnen.

Ik beëindigde de wedstrijd als 4° en ben daar best mee tevreden. Belangrijk voor mij was dat ik opnieuw het goede gevoel terug vond en hopelijk kan ik deze positieve trend doorzetten in de komende weken. Dit zal héél erg nodig zijn want komende zondag neem ik deel aan de wereldbeker Alfredo Binda in Cittiglio (Italië), een zeer mooie én lastige wedstrijd.

Groetjes

 

Sofie

 

10/03/2016

1/03/2016

De eerste 2 wedstrijden  zijn  ondertussen achter de rug en helemaal tevreden kan ik niet terugblikken.

Hoewel het gevoel  in de benen in de weken  en dagen voor de omloop  het Nieuwsblad heel  goed was, voelde ik me niet 100% in de wedstrijd zelf. Ik  zat op geen enkel moment in  de wedstrijd en kon mijn kracht niet  overbrengen. Ik vermoed dat ik toch te veel last had van de koude waardoor de spieren heel stram voelden. Toen de definitieve beslissing viel op de Molenberg, had ik dan ook geen antwoord in de benen. Ik volgde in een 2de groepje van een 15tal na de eerste groep  van 25rensters en eindigde op een 38ste plaats.

De omloop van het  Hageland op zondag geeft me dan weer een beter  gevoel en de bevestiging  dat de conditie zeker in orde is. De eerste 45km verliepen heel goed en toen het  187-koppige                             peloton  in stukken brak door de wind,  zat ik steeds in de voorste gelederen. Maar ook zondag voelde ik dat de benen toch vrij veel last hebben van het  koude voorjaarsweer, want het stramme gevoel  in de spieren kwam terug. De ijzige noordoostenwind zal zeker en vast de verklaring zijn daarvoor. Uiteindelijk  konden  de 5 beklimmingen  van de Roeselberg niet voor de verdere schifting zorgen en werd het  een spurt met een 60tal rensters. Geen heuvelachtige finish, maar een aankomst in dalende lijn…  dus  was de positionering en durf belangrijk. Ik nam geen  onnodige risico’s en eindigde als 21ste.

Morgen staat de GP Samyn op het programma, en komende zaterdag staat alweer de volgende klassieker op het programma…de strade bianchi!

 

Groetjes

 

 

23/02/2016

Op het  moment dat ik dit blogje neerpen, ben ik enkele dagen thuis van een geslaagde stage met de Lotto-Soudal  ladies in Calpe. Op de foto zie je meteen dat  we er een leuke periode opzitten hebben met het team.  Zo’n stage is goed  voor  verschillende zaken. Aangezien ik dit jaar  veranderde  van  ploeg, kon ik de nieuwe ploegmaatjes en stafleden  wat beter leren kennen. Bovendien kan je op stage in ideale trainingsomstandigheden de conditie verder aanscherpen.

Ontbijten, trainen, masseren,  eten en rusten…over iets anders hoeven we ons tijdens zo’n stage geen zorgen te maken.  Calpe is ook  een heel mooie fietsstreek, van zodra je naar het  binnenland  trekt, liggen de klimmen op je te wachten. Ik  kon er dus mijn hartje ophalen, met dank aan de gidsen uit de ploeg Lieselot en Jessie die er al een aantal keer op trainingskamp zijn geweest J.  De idyllische uitzichten verlichtten zeker en vast de pijn in de benen.

Het weer was vrij mooi en zonnig, alleen de laatste 3 dagen werd het een beetje frisser maar dat zorgt dan weer voor een betere aanpassing aan het koude weer hier in België ;). Het nieuwe wielerseizoen staat  namelijk voor  de  deur met volgend weekend zowel  de omloop het  Nieuwsblad als de omloop van het Hageland op het programma. Twee internationale wedstrijden van het allerhoogste niveau in België, dus hopelijk komen er veel mensen een kijkje nemen. Het zal zeker en vast de moeite waard zijn!

Ikzelf kijk ook steeds uit naar de omloop het Nieuwsblad, niet enkel omdat het  de eerste wedstrijd is na een lange trainingsperiode, maar ook omdat het parcours op mijn trainingswegen wordt afgewerkt. Dat zorgt zeker voor extra motivatie om  er een mooie wedstrijd van te maken. Morgen doe ik traditiegetrouw een laatste verkenning van het parcours met Bart en daarna is het aftellen naar zaterdag.

 

Hopelijk zie ik jullie daar ergens langs het parcours :)!

 

Groetjes en tot schrijfs,

 

Sofie

 

 

29/12/2015

 

Dag iedereen,

Het is ondertussen al even geleden sinds mijn laatste berichtje, maar met het nieuwe jaar in zicht, wil ik jullie graag nog een beetje op de hoogte houden van wat ik de laatste maanden heb “uitgespookt” :).

Het seizoen eindigde ik met een grote teleurstelling op het WK in Richmond, de batterijen waren na een zware septembermaand volledig leeg. Ik heb er veel uit geleerd, 10 opeenvolgende dagen koersen met een stevige verkoudheid er bovenop en voor de afreis naar Amerika nog enkele dagen werken, waren van het goed te veel. Maar deze teleurstelling heb ik vrij snel kunnen omzetten in veel motivatie en energie voor 2016!

Zoals jullie waarschijnlijk al weten, zal ik in 2016 terugkeren naar mijn “roots”. Ik startte namelijk in 2005 met koersen in de lotto-ploeg van Dany Schoonbaert. 2016 wordt voor mij een belangrijk jaar, aangezien de Olympische spelen in Rio plaatsvinden op een zwaar parcours. Ik heb er steeds van gedroomd om ooit naar de Olympische spelen te gaan en ik hoop dat ik in 2016 mijn beste vorm kan tonen om een selectie voor Rio af te dwingen. Ik krijg volgend jaar bovendien mooie faciliteiten van mijn werkgever AG Insurance dus ik heb er héél véél zin in om hard te trainen :).

Misschien soms te hard, want een tweetal weken geleden heb ik toch een tijdje last gehad van wat kniepijn. Deze is zo goed als verdwenen en ik kan mijn trainingsprogramma volgens planning afwerken. Een stage heb ik nog niet afgewerkt, maar de temperaturen zijn hier zo aangenaam dat ik mijn verlof nog wat kan “sparen” voor januari. Eind januari plan ik een eerste stage in Mallorca. In februari hebben we ook nog een stage met de ploeg in Calpe.

De ploegvoorstelling is ondertussen ook al achter de rug. Deze ging door in de stadsschouwburg te Antwerpen. Zowel mannen profs, beloften als vrouwen werden voorgesteld. Volgend jaar zal ik dus in de dezelfde kleuren als Bart fietsen, als dat maar goed komt met de was :).

 

Via deze weg wil ik jullie graag bedanken voor de aanmoedigingen en het supporteren in 2015! Ik ga mijn best doen om van 2016 een topjaar te maken en hoop jullie hier en daar op een wedstrijd te zien opduiken met wat verbale steun :).

Ook wil ik nog een woordje van dank richten aan Heidi Van De Vijver en de voltallige omkadering van het lensworld-zannata ladies team met wie ik de voorbije 2 jaren heel goed kon samenwerken.

Ook mijn administrator van de fanpagina op facebook verdient een dikke pluim…. Dank je wel om dit allemaal zo goed op te volgen!

En last but not least wil ik jullie allemaal nog een mooi eindejaar toewensen en vooral een gezond, gelukkig en liefdevol 2016!!!

 

Groetjes,

Sofie

 

14/09/2015

 

HOLLAND LADIES TOUR 2/09 TOT EN MET 06/09/2015   U.C.I. CAT. 2.1

 LOTTO BELGIUM TOUR  8/9 TOT EN MET 11/9  U.C.I. CAT 2.2

 De voorbije 2 weken was ik aan de slag tegen de internationale top uit het dameswielrennen in de Holland Ladies Tour en de Lotto Belgium tour. De wielerkenners weten al lang dat de Holland Ladies Tour één van de betere en kwaliteitsvolle meerdaagse internationale wielerwedstrijden voor dames is. Evenwel een verschrikkelijk obstakel blijft de aard van het voorgeschotelde parcours…..smalle wegen, vele wegversmallingen met het effect van ‘flessenhals’ leidden onvermijdelijk tot vele valpartijenL. En dat gepaard gaande met vele regenbuien maakt het héél nerveus koersen. De Holland ladies tour wordt vooral gekenmerkt door vijf vlakke etappes met op zondag een zware afsluitende zesde etappe rondom Valkenburg. Meerdere dagen koersen in de regen laat zijn sporen na en zondagochtend ontwaakte ik met keelpijn. Niets ernstig maar toch genoeg om met ‘slappe’ benen van start te gaan en dat juist met deze zware etappe over 12 hellingen met onder meer 5 keer de Cauberg liet me mijn gezond verstand naar boven komen. Ik weigerde mijn lichaam volledig uit te persen zeker omdat ik met slechts één dag rust ook al van start zou gaan in de Ronde Van België. Dus met deze slechte benen was het eindresultaat ook navenant. Ik strandde op een 35° stek en dat is inderdaad aan de magere kant. Zoals gezegd met slechts één dagje rust van start gegaan in de lastige maar zó mooie vierdaagse Lotto Belgium Tour tegen frisse rensters én dat is zeker geen sinecure! Evenwel ben ik best tevreden met het eindresultaat want ik finishte als eerste Belgische op een 8° plaats. Vooral in de selectieve etappes respectievelijk in Moorslede en in Haaltert was ik nog vrij goed gezien de reeds geleverde inspanningen in de Holland Ladies tour. Ik maakte in beide ritten deel uit van de goeie vlucht en dat toch met de internationale toppers. De afsluitende etappe in Geraardsbergen beëindigde ik als 12° met totaal verzuurde benen. Nu twee weken goed recupereren in functie van het WK in Richmond en hopelijk kunnen we daar met Jolien een schitterend resultaat neerzetten.

 

 

 

groetjes,

 

Sofie

 

 

 

 

26/08/2015

Zondag 23 augustus wereldbeker Vargarda 

Het voorbije weekend bracht ik door in Zweden, waar op zondag de wereldbeker in Vargarda op het programma stond. Vanuit het vliegtuig was me meteen het mooie idyllische Zweedse landschap opgevallen en al dat moois werd tijdens het losrijden op zaterdag enkel maar bevestigd.  

 

 

De wereldbekerkoers verliep voor mij tot km 100 naar wens. De oorlog richting de gravelstrook op km 50 overleefde ik vlot en ik draaide deze strook van 2,5km op in 5de positie. Na deze grote aanloopronde van 60km volgden nog 7 plaatselijke ronden van 11km, met daarbij telkens een klein klimmetje. Deze plaatselijke omloop bevatte voor het klimmetje veel bochten, het leek wel een criterium. Het was dus belangrijk om goed  vooraan te  zitten op dat stuk van het  parcours. Ik slaagde er 5 ronden in om deze bochten aan te vatten in de voorste gelederen maar de voorlaatste ronde zat ik te ver. Ik slaagde er niet in op te schuiven en waarvoor ik vreesde, gebeurde ook. Iemand kon het hoge tempo niet meer aan, er viel een gat en 31 rensters reden weg. Doordat de wind pal in het nadeel blies, slaagde ik er ook niet meer in om om de sprong te maken naar het op hol geslagen peloton. Ik eindigde teleurgesteld als 35ste. Achteraf baalde ik natuurlijk enorm dat ik me zo dom liet verrassen, maar hopelijk kan ik de goede conditie de volgende weken tonen in de ronde van Nederland en België. 

 

Groetjes,

Sofie

 

20/08/2015

Zondag 16 augustus 2015 te Emptinne

 

Emptinne, een deelgemeente van Hamois is gelegen in de provincie Namen en dus een autoritje van 130 km voor de boeg. Niet echt een spectaculaire en aangename gemeente maar toch bewondering hoor voor de inzet van de plaatselijke organisatoren die met veel enthousiasme al enkele jaren een dameswielerwedstrijd inrichten.

Met in mijn achterhoofd de overwinning van 2013 op dezelfde omloop heb ik onmiddellijk maar mijn verantwoordelijkheid genomen en aanvallend gekoerst. In Emptinne wordt geen loodzwaar parcours voorgeschoteld maar zeker selectief genoeg en naarmate de wedstrijd vorderde én met de hevige tegenwind bergop moest het toch mogelijk zijn om de koers open te breken. Vandaar niet te lang gewacht en van in de beginfase attent mee ‘gekoerst’….misschien ietwat té want met nog 60 km te gaan was ik na een forse versnelling plots alleen voorop met 20 seconden en ja wat doe je dan hé…J. Koersen zeker en hopen op versterking maar die kwam er niet ..pftt meer dan 40 km gekoerst met een voorsprong die schommelde tussen de 20 en 30 seconden. Keihard hoor en maar hopen dat de achtervolgende groep van 9 zou breken. Pas 20 km voor de finish gaven de achtervolgers zich gewonnen….gelukkig hoor want ook bij mij waren de ‘patatjes’ zo goed als gaar J. Ik bouwde mijn voorsprong verder uit en won overtuigend  en al zeg ik het zelf méér dan verdiend na zo’n inspanning! Aan ieder die me volgt via mijn fanpagina, facebook of een ander netwerk héél veel dank voor de steun. Ik waardeer het enorm en probeer er nog een leuk seizoenseinde aan te knopen.

 

Ondertussen zijn we ook net aangekomen in Zweden waar zondag eerstkomend de wereldbeker van Vargarda op het programma staat. En op vrijdag hebben we als opwarmertje eerst nog een ploegentijdrit van 42km door het idyllische Zweedse landschap. 

 

 

11/08/2015

 

Zaterdag 8/8 in Heusden en zondag 9/8 criterium in Zevenbergen (NL)

 

Tussen de duurtrainingen door dit weekend ‘Heusden koerse’ en een criterium in Nederland meegenomen. Hallo….het koersgebeuren in Heusden draait daar nog op volle toeren met veel volk en goeie sfeer. Anderzijds weet je op voorhand dat je in Heusden niet echt een selectief parcours mag verwachten en dat het moeilijk zou worden om de wedstrijd hard te maken, laat staan om weg te geraken J. Gelukkig kon ploegmaatje Kaat Van Der Meulen in de slotfase er met een Canadese van onder muizen en wetende dat Kaat over een stel snelle benen beschikt, zag het er goed uit voor Lensworld-Zannata. Maar de Canadese bleek aan de finish toch nog sneller dan Kaat te zijn L. Een beetje jammer maar toch knap gereden! Ietwat later finishte ik als vierde en heel blij……niet met mijn vierde stek maar wel met de héél sterke prestatie van Bart in PolenJ Ik werd immers tijdens de koers nogal goed op de hoogte gehouden van de beslissende tijdrit in Polen.

 

Bart omstreeks middernacht opgehaald in Zaventem en daags nadien allebei van start in het criterium van Zevenbergen. Dit gezellig dorp ligt ongeveer 20 km van Breda en straalt echt wielergoesting uit. Veel volk en tal van terrasjes en vermaak…..pure folklore maar niet voor de dames want in tegenstelling tot de heren werd er op het scherp van de snee gekoerst. Constant optrekken en dan vol gas tot de volgende bocht. Na 2/3de wedstrijd geraakte ik nog los van het 38-koppige peloton maar de eerder ontsnapte Nathalie Van Gogh kon ik niet meer bijbenen…..ik geraakte nog tot op 15 seconden maar ik had haar te veel voorsprong gegeven en dus moest ik tevreden zijn met de tweede plaats. Na de koers mocht het podium nog een ereronde doen in een prachtige oldtimer…..best leuk hoor J

 

Volgende week zondag richting Emptinne voor een vrij lastig ‘koerske’ J

 

 

 

Groetjes

 

Sofie

 

4/08/2015

De voorbije week echt wel op de sukkel geweest na mijn val in La Course te Parijs. Net als na de valpartij in de omloop het Nieuwsblad opnieuw veel last in de onderrug met uitstraling naar de bovenbenen…..onbegonnen om veel kracht op de pedalen te zetten. Op training was ik gewoon mega slecht L…niet echt plezant om te trainen. Met de laatste manche van de Lotto Cycling Cup op het menu zag het er niet echt veel belovend uit.

Erondegem heeft al sedert enkele jaren een vaste stek in de Lotto Cycling Cup en ook dit jaar hadden de organisatoren de weer- en wielergoden aan hun kant want niet minder dan 151 dames gingen om 15u30 van start in zonnige temperaturen J Een grote ronde langsheen de contouren van Aaigem, Herzele en Sint-Lievens-Houtem leidde het peloton na 45 km naar Erondegem waar nog 8 plaatselijke ronden moesten worden afgelegd. Op de Balei in St-L-Houtem trok ik eens fel door maar onmiddellijk voelde ik de pijn in de onderrug en dat was het begin van een wedstrijd van harken en afzien.

Ik speelde in de plaatselijke ronden zeker geen hoofdrol meer en finishte uiteindelijk op een nietszeggende stek in de buik van het peloton, maar wel in de wetenschap dat ik voor de derde opeenvolgende keer eindlaureaat ben geworden van de Lotto Cycling Cup.

Na de aankomst en huldiging in Erondegem mocht ik me om 20u30 vertrekkensklaar maken voor een autorit van een goeie drie uur naar  de wereldbeker Sparkassen Giro in Bochum (Duitlsand)…echt wel vermoeiend. Gelukkig diende ik zelf niet met de auto te rijden want dat zou pas onverantwoord zijn. Bij een wereldbeker ben je sowieso zeker dat de volledige wereldtop van het dameswielrennen van start gaat en dus wordt het vlammen op het scherp van de snee! Een minpunt voor mezelf vind ik toch wel de saaie aard van het parcours met overwegend kilometerslange rechte stukken. Hoewel er constant aan een hoge snelheid werd gefietst (gem: 40,5 km/u met 1200 hoogtemeters) bood zich finaal toch nog een groep van 65 van de 140 gestarte dames aan voor een spurt. Ik ontbeerde in de finale de kracht om me vooraan te wringen en finishte halfweg, als 31ste, in de eerste groep. Wel enigszins tevreden dat de pijn in de rug en benen een stuk beter was dan daags voordien. Waarschijnlijk had ik op zaterdag nog last van de kiné-behandelingen die ik vorige week kreeg aan de rug.


Zaterdag eerstkomend start ik waarschijnlijk in Heusden en op zondag word ik verwacht voor het criterium in Zevenbergen in Nederland.

Groetjes

Sofie

 

 

30/07/2015

17 t/m 23 juli 2015  ‘THURINGEN Rundfahrt’   UCI  2.1

Zondag 26 juli 2015  ‘La Course’ in Parijs

 

Voor de verslagen van de voorbije week eens plagiaat plegen…ik kon het zelf niet beter J

 

http://www.lensworld-zannata.com/nieuws/artikel-160/thueringen-rundfahrt-2-1.html

http://www.lensworld-zannata.com/nieuws/artikel-162/la-course-by-le-tour-de-france.html

 

Komend weekend ben ik van de partij in Erondegem en Bochum (wereldbeker in Duitsland).

 

Groetjes en tot later

Sofie

 

 

18/07/2015

Mooi beeld verslag online van mijn thuiswedstrijd te Borsbeke. Jullie kunnen dit bekijken via deze link:

https://vimeo.com/133457871

 

17/07/2015

10 juli 2015 te Herzele - Borsbeke

De wet van Edward Murphy (een Amerikaans ruimtevaartingenieur) was helemaal van toepassing op mijn eigen wielerwedstrijd in Borsbeke. "Anything that can go wrong, will go wrong"  zeg maar alles dat mis kan gaan, zal misgaan. En of…een half uur voor de start deed zich op het parcours i.c. de provinciebaan een vrij ernstig ongeval voor met twee auto’s waarbij een ziekenwagen en brandweerwagen werden opgeroepen. En laat nu net de provinciebaan een drukke verbindingsweg met de autostrade zijn zodat het meteen duidelijk was dat het volledige verkeer strop zat L. Daar waar de start voorzien was voor 18u konden de 65 rensters pas starten om 19u en werd de wedstrijd met 20 km ingekort. Jammer maar tegen overmacht kan je weinig of niets doen en moet je er in de gegeven omstandigheden gewoon het beste van maken. Want laat duidelijk zijn ondanks de overmacht kunnen de organisatoren in Borsbeke terugblikken op een heel mooi wielerweekend want naast de dameswedstrijd op vrijdagavond stonden ook nog op zaterdag en zondag wedstrijden voor jongens nieuwelingen, juniores en elite zonder contract op het programma. Dus kan het niet anders dat er in Borsbeke nog écht wielerbloed door de aderen stroomt! Zelf wou ik vooral sportief mijn steentje bijdragen door aanvallend te koersen maar desondanks trokken we toch nog met een 20-tal dames naar de finish. Ik overschreed als derde de witte lijn en blijkbaar heb ik op deze stek een patent want de voorbije weken  in het BK tijdrijden en op de weg eindigde ik ook op het bronzen schavotje.

Ik wil iedereen die geholpen heeft aan het verwezenlijken van vooral de dameswedstrijd van harte bedanken voor de inzet. Ik ben er mij van bewust dat het niet zo vanzelfsprekend is om een wedstrijd te organiseren en dus een hele dikke pluim voor de organisatoren en het  gemeentebestuur en hopelijk tot volgend jaar J En niet te vergeten aan alle seingevers een dikke merci om de dameswedstrijd gratis in perfecte banen te leiden alsook aan de vele supporters die op post waren. Is toch altijd heel leuk als je zo veel aangemoedigd wordt :).

Groetjes…vanuit de auto op weg naar Thüringen in Duitsland voor een ronde van zeven dagen (acht ritten) tegen de internationale top. Ik hoop alleszins op enkele goeie dagen…..en jullie kunnen alle info vinden op

www.thueringenrundfahrt-frauen.de

Groetjes

Sofie

 

30/06/2015

Vrijdag 26 juni BK Tijdrijden te Mol - Postel

Zondag 28 juni Belgisch kampioenschap te Tervuren

Het BK tijdrijden in Postel vond dit jaar plaats amper twee dagen voor het BK op de weg en dat vind ik verre van ideaal. Hoewel ik op de biljartvlakke maar overigens zeer mooie omloop brons wegkaapte zal ik de komende jaren toch serieus overwegen of ik nog zal deelnemen aan het BK tijdrijden. Toen ik daags na het BK tijdrijden een korte training achter de motor deed, voelde ik onmiddellijk aan dat ik felle spierpijn in de dijbenen had overgehouden door de andere houding op de tijdritfiets. Ik weet dat ik zeker geen soepele spieren heb en als ik dan in een vlakke tijdrit met lange rechte stukken steeds voluit de grote versnelling moet duwen dan voel ik me s’ anderendaags  op de gewone koersfiets zeer stijf L.

En dat liet zich ook gevoelen in het BK te Tervuren waar de organisatie een knap parcours uittekende. Weliswaar bochtenrijk maar voldoende variatie om er een mooie wedstrijd van te maken. Dat ik sterk geviseerd zou worden dat wist ik op voorhand al maar anderzijds moet ik toegeven dat ik niet over mijn beste benen beschikte want ik ben er van overtuigd dat ik anders op deze omloop het peloton aan stukken reed. Ik reed met veel spierpijn voor wat ik waard was en finishte net als in het BK tijdrijden op een derde plaats. De voorbije vijf jaar 4 keer op het podium behalve de hoogste trede …..velen zouden er gelukkig om zijn maar ik snak naar het hoogste schavotje. Het zal toch ooit wel eens lukken zeker J.

De kampioenentrui was opnieuw voorbehouden voor Jolien D’Hoore die met voorsprong de snelste was van een groep van twintig rensters. Met Jolien, overigens de beste Belgische renster, heb je wel de zekerheid dat deze trui ook in het internationale topwielrennen waardering geniet.

Komende week wordt er eentje van herstel en ik zal pas de volgende wedstrijd rijden op vrijdagavond 10 juli te Borsbeke waar ik jullie allen verwacht J. Daarna staat de ronde van Thüringen op het programma, een hoogaangeschreven 7daagse rittenwedstrijd in Duitsland.

Groetjes

Sofie

 

23/06/2015

De Europese Spelen te Baku, ongetwijfeld een topevenement dat me nog héél lang zal bijblijven. Echt indrukwekkend hoe de organisatoren zo’n mega sporthappening vlekkeloos laten verlopen in de hoofdstad van Azerbeidzjan. Deze stad met een klein miljoen inwoners ligt aan de Kaspische Zee en is daarom niet alleen het industriële en economische centrum van het land maar tevens een belangrijke havenstad en logistiek knooppunt. Bakoe heeft een warm steppeklimaat met hete zomers en dat hebben we aan de lijve ondervonden….onvoorstelbaar hoe drukkend warm het daar is. Zaterdag om 12 uur plaatselijke tijd van start gegaan voor 125 zware kilometers in bloedhete temperaturen. In de zon duidde de kwikmeter maar liefst 45° C aan….nog nooit meegemaakt. Van alleen al te ademen begon je te zweten…..je kan je dan inbeelden hoe de  lichamen tijdens de wedstrijd werden afgemat en afgejakkerd. Negen ronden over mooie brede wegen met telkens een lastige helling van pakweg drie kilometer zorgden voor een spannende race. Zelf liet ik me halfweg koers in de luren leggen toen een 18 rensters wegreden maar gelukkig kon ik met de hulp van de Russen de kloof van één minuut dichten. Maar toen we net aansloten trok de Nederlandse Anna Van Der Breggen, momenteel ’s werelds beste renster, nogmaals voluit door en toen moest ik duidelijk passen. Ik finishte op een 12° stek en als ik de namen van de rensters voor mij overloop dan vind ik dit een mooi resultaat. In normale temperaturen had ik zeker nog een beter fietsgevoel gehad maar dat zal ook wel gelden voor de andere dames.

Ik ben enorm blij dat ik deze Europese spelen heb kunnen meemaken en bedank zeer zeker de Belgische wielerbond en BOIC en alle sponsors voor de uitstekende begeleiding. Alles was gewoon top van kleding tot personeel.. :)

Komende vrijdag start ik in het BK tijdrijden te Mol en op zondag het BK op de weg te Tervuren. Voor beide wedstrijden ga ik zeker voor een podiumplaats.

Groetjes

Sofie

 

16/06/2015

Zondag 14/6/2014 te Nijlen – UCI 1.1

De organisatoren hadden met Antwerpen een schitterende startlocatie op de kop getikt. Net voor het MAS vertrokken 118 dames voor een slordige 45 km richting Nijlen waar nog 6 lokale ronden moesten worden afgelegd.

Deze Antwerpse gemeente is een sterkhouder in de Lotto Cycling Cup en staat steevast garant voor een vlekkeloze wedstrijd. Behalve enkele verkeersdrempels zijn er in Nijlen evenwel geen hellingen te vinden…ietwat jammer maar voor elk wat wils hé. Er werd best snel én nerveus gefietst maar serieuze afscheidingen ontstonden er niet. De veer plooide regelmatig maar barsten…neen dat zat er niet echt in. Inherent aan nerveus koersen zijn uiteraard valpartijen en ook ik deelde in de brokken. Gelukkig bleef het enkel bij schaafwonden zonder veel erg….. 

Niets stond een massaspurt nog in de weg en dan denkt iedere kenner van het dameswielrennen onmiddellijk aan Jolien D’Hoore en zo geschiedde. Het Honda-Wiggle team effende in de laatste kilometers het pad voor haar ploeggenote Jolien die heel knap afrondde. Ik moest in volle spurt hard in de remmen en overschreed pas als 21° de eindstreep evenwel met behoud van de leiderstrui in de Lotto Cycling Cup.

Woensdagochtend om 5u vlieg ik naar Bakoe in Azerbeidjan….een vlucht van 9 uur maar blijkbaar zijn deze Europese Spelen echt de moeite waard. Ik zal jullie via twitter en facebook met enkele foto’s laten meegenieten J En ik hoop écht op de benen van vorige week in Auensteiner want het zal nodig zijn nu ik vernam hoe zwaar het parcours wel is.

Groetjes

Sofie

 

13/06/2015

9/06/2015

 

International Auensteiner Radsporttage 2015 UCI 2.2

 

Zzzzzzz……één dag na deze lastige driedaagse ben ik nog niet uitgeslapen.

 

Maar toch heel tevreden dat ik heb deelgenomen aan de Auensteiner Radsporttage want wat het 120 koppige deelnemersveld daar voorgeschoteld kreeg is echt wel spek voor mijn bek J. Auensteiner is gelegen op 40 km van Stuttgart en als je ooit in de buurt van deze mooie stad bent zeker eens het museum van Mercedes-Benz gaan bezoeken…naar verluidt een échte aanrader.

 

Vrijdagavond 5 juni was een proloog van 6,3 km voorzien over goed lopende licht hellende wegen waarin ik een behoorlijke tijd neerzette op 27 seconden van de Belgische winnares Ann-Sophie Duyck die een fenomenale tijd klokte 7’42’’ en dus meer dan 49km per uur!

 

 

 

 

Zaterdagavond van start in een lastige rit met 1400 hoogtemeters en ik kon vlot vooraan postvatten op de smalle bergwegen tussen de wijnranken. Jammer dat er nogal tactisch werd gekoerst door de profploegen en er telkens een hergroepering volgde na het klimwerk. Bovendien durfde niemand écht voluit koersen uit schrik voor wat nog komen moest op zondag. Een Nederlandse en Poolse reden een heel sterke wedstrijd want ze slaagden erin om een ontsnapping van 50 km succesvol af te ronden. Een twintigtal seconden later finishte ik als 4de in een sterk uitgedunde groep.

 

Zondag nóg zwaarder want aan de al lastige helling van drie kilometer van zaterdag werd een verdiep toegevoegd met steile stukken variërend tussen de 8 en 10% waar het peloton 13 keer naar boven mocht ….pffttt. Over de 120 km een totaal van 2250 hoogtemeters overwinnen is wel zeer lastig en dat met vrij verzuurde benen van daags voordien. Ook ik zag de eerste ronden serieus af maar naarmate de wedstrijd vorderde, kwam ik in mijn klimritme. Voorbij halfweg werd er snoeihard naar boven gereden en ik overschreed de top als 11de op amper enkele seconden maar ik kreeg de kloof in de technische afdaling op een ontketende kopgroep niet dicht. De acht leiders liepen uit tot 1min15 op een groep van 20 met mezelf. Met nog drie beklimmingen te gaan trok ik samen met de Nederlandse Janneke Ensing en een Duitse nog eens voluit de gashendel open en we slaagden erin om bij de kopgroep aan te sluiten. Een sterk nummertje hoor….al zeg ik het zelf J. Eens de aansluiting een feit, werd er bij het aanvatten van de klim in de kopgroep volop gedemarreerd en dan maar mee hé…..ik denk dat op dat ogenblik in mijn stuur beet. De Zuid-Afrikaanse Asleigh Moolman, zeker bij de beste drie klimmers van het internationale damespeloton, overschreed de voorlaatste keer de top als eerste en ging in de afdaling voluit door. Moolman reed een keiharde laatste ronde en won oververdiend!. Zelf zat ik piepedood en ik had de punch niet meer om te spurten. Ik eindigde als 7de en dat leverde me ook een 7de stek op in het eindklassement op amper 5 seconden van de 4de plaats. Tevreden nestelde ik me uitgeput op de achterbank in de auto voor een tocht van 565 km richting Herzele zzzzzzz…..

 

Heel veel dank aan mijn ouders die kwamen supporteren in Duitsland en iedereen die me steunt via allerlei kanalen facebook, sms…

 

 

 

Groetjes

 

Sofie

 

 

1/06/2015

Het voorbije weekend mogen deelgenomen aan twee schitterende wedstrijden… weliswaar loodzwaar maar gewoon top! Chapeau voor alle dames die van start gingen in deze fysieke zware maar toch heerlijke aanslagen J

De ‘Boels Rental Hills Classic’ is voor het damespeloton zowat het kleine broertje van de Amstel Gold Race voor heren profs en dan weet je dat wordt met een peloton van 120 dames slingeren van de ene naar de andere helling. Uitschieters onder het totaal van 15 hellingen zijn ongetwijfeld twee keer de Cauberg en twee keer de lange slingerende maar ó zo mooie ‘Camerig’. Bij het ingaan van de laatste 25 km op de eerste keer Cauberg moest ik op de top enkele tientallen meters toestaan aan de toppers en ja je hebt echt geen glazen bol nodig om te weten dat de vogels gaan vliegen waren. Ik finishte als zestiende in sterk gezelschap want laat duidelijk zijn dat de internationale top steeds breder wordt!

Wat de liefhebbers van het vrouwenwielrennen in Gooik voor mekaar kregen dat verdient méér dan een dikke pluim. Doodjammer dat de weergoden hen slecht gezind waren L. Een bijzonder mooi parcours van 138 km verdeeld over aanvankelijk twee plaatselijke ronden van 22 km en aansluitend richting Geraardsbergen voor een omloop van ongeveer 60 kilometer aangevuld met nog drie plaatselijke ronden van 10 kilometer én een wondermooie finish J. De scherprechters waren vooral de Muur, de Bosberg, de Congoberg en de Bergstraat. Deze laatste kregen we dan in de plaatselijke ronden nog drie keer voorgeschoteld, telkens na een zware kasseistrook in Lieferinge. Laat duidelijk zijn, zo’n wedstrijden heeft het dameswielrennen in België nodig. 120 rensters klikten om 14u15 de schoenen in de klikpedalen met onder hen heel wat internationale kleppers. Ik overschreed de Muur tussen de 15° en 20° stek en zag in de afdaling naar de Bosberg vijf rensters voorop rijden. Met een groep van 17 rensters kreeg ik in de eerste van de drie plaatselijke ronden aansluiting met de vijf koplopers en het was duidelijk dat de winnares uit deze groep van 22 zou komen.

Slag om slinger werd er gedemarreerd en het waren uiteindelijk Ellen Van Dijk, de Australische Gracie Elvin en de Japanse Mayuka Hagiwara die mochten spurten voor de zege. Het hoogste schavotje was voorbehouden voor Elvin voor Van Dijk. Dertig seconden later eindigde ik na een sterke wedstrijd (al zeg ik het zelf J) als 9° en ontving als eerste Belgische een héle mooie diamant…..echt een beautyJ. Slechts 43 dames beëindigden deze zware wedstrijd op een parcours een wereldbeker waardigJ. Naar ik hoorde heeft de organisatie bij de UCI inderdaad een aanvraag ingediend voor het statuut van wereldbeker…let’s hope!

Volgend weekend trek ik met de ploeg naar Auensteiner in Duitsland voor een driedaagse UCI – 2.2


http://www.sport-fisa.de/index.php/en/cycleracedays/auensteiner-radsporttage-2015


Groetjes

Sofie

 

 

27/05/2015

DE PINTE – maandag 25 mei 2015

De voorbije week enkele dagen hard getraind in Spanje, regio Sierra Nevada en zondag nog de tourtocht Tilff-Bastogne-Tilff gereden zodat er de voorbije week heel wat klimwerk op de kilometerteller werd geregistreerd J.

Met niet echt frisse benen maar toch met veel zin opgetrokken richting De Pinte, een gezellig dorp behorende tot de Leiestreek. De Leiestreek die zich als toeristisch-recreatieve regio uitstrekt  over de provincies West- en Oost-Vlaanderen. Zowat 58 rensters gingen onder een dreigend wolkendek van start voor 12 ronden van 7km met telkens tweemaal de letterlijke overbrugging van de snelweg E17. Zouden deze hindernissen voldoende zwaar doorwegen om het peloton uit elkaar te splijten. Niet echt én het wordt al helemaal moeilijk als één ploeg uitgebreid in getale is vertegenwoordigd. Maar goed dat is nu eenmaal inherent aan sommige regionale wedstrijden en dan toch maar proberen er het beste van te maken.

De aard van het beestje kan niet altijd getemd worden hé en dus proberen de koers hard te maken. Jammer maar ook ik moest buigen voor de kwantitatieve overmacht van Topsport Vlaanderen. Meer dan spurten voor de vierde plaats zat er niet in en ik finishte als zevende. Raar maar waar hoe vele rensters plots in de laatste kilometers ontwaaktenJ 

Komende vrijdag en zondag zijn het met de Hills Classic in Nederland en Gooik-Geraardsbergen-Gooik wedstrijden van een ander allooi…..maar echt wel schitterende organisaties én hopelijk beschikken we over hele goeie benen want op deze parcours zal het nodig zijn.

Groetjes,

Sofie

 

18/05/2015

Donderdag 14 mei te Oudenaarde en zaterdag 16 mei Houthalen – Helchteren UCI 1.2 

Op O.H.  Hemelvaart  een regionale wedstrijd meegepikt in Oudenaarde, de thuisbasis van ploeggenote Kim De Baat. En of de organisatoren puik werk hadden verricht…de dames werden immers voor en na de koers toch wel in de watten gelegd J Alleen inzake het parcours had ik wel op iets meer variatie gehoopt maar goed voor elk wat wils zeker J. Half weg koers reden drie dames weg en het peloton van 91 dames had weinig initiatief in zich…..onvoorstelbaar hoe passief er soms wordt gekoerst. Tientallen kilometers heb ik samen met enkele dames en vooral twee dames van het team ‘Keukens Redant’ het tempo in het peloton de hoogte ingejaagd en uiteindelijk werd op 15 km van de finish de kloof bijna gedicht. Eens de samensmelting zo goed als een feit én met de finish dichtbij kregen vele rensters plots een energiestoot. Zelf heb ik niet echt veel meer aangedrongen zeker met de felle regenbuien en met mijn valpartij van de voorbije dagen in het achterhoofd. Ik finishte als 15de en keek al uit naar de wedstrijd te Houthalen.

Zaterdag met 157 dames van start gegaan in de vijfde manche van de Lotto Cycling Cup te Houthalen. De wielerclub ‘Maarten Wynants’ heeft duidelijk ervaring met het organiseren van wielerwedstrijden…ook hier knap werk! Het omvangrijke peloton hield er een stevig tempo op na en de ontsnappingen volgden mekaar op. De beslissende ontsnapping kreeg vorm in de laatste 25 km toen twee dames het hazenpad kozen. Ik wist dat het beslissend kon zijn en toen de Zweedse Mustonen in de tegenaanval trok, probeerde ik snel te reageren. Het peloton gaf aan ons, in tegenstelling tot aan de eerste twee aanvallers, geen ruimte en we werden beiden teruggegrepen L. De beide koplopers bleven een vrij grote groep 15 seconden voor en zelf kon ik op de hellende finish met een lange spurt toch de vierde plaats wegkapen zodat ik de leiderstrui in de Lotto Cycling Cup behoud.

Ik ga proberen de conditie nog wat aan te scherpen én met wat meer geluk de komende maanden, moeten er toch nog mooie resultaten volgen. Op dit moment vergezel ik Bart in de Sierra Nevada tijdens zijn hoogtestage als voorbereiding op deel 2 van het seizoen.

 

Groetjes 

Sofie

 

 

13/05/2015

Zoals jullie misschien al ergens zagen, ben ik één van de 5 ambassadeurs van de "Best of Belgium cycle tour". Deze tour wordt u aangeboden door Esso brandstoffen en mazout, in samenwerking met de nationale Belgische wielerploeg. Fiets deze tour in uw eigen tijd en op eigen tempo. Of u nu zin hebt in een rustig fietstochtje of net een intensieve uitdaging wil aangaan, u beleeft het tijdens onze vijf prachtige routes.


De Tour begint op 8 juni. Dan worden de routes bekend gemaakt.


Schrijf je nu al in via http://www.esso.be/bestofbelgium/nl

 

11/05/2015

Afgelopen vrijdag met véél aanvalslust naar het Waasland getrokken voor een wedstrijd van 90 km waar 77 dames om 18u00 vertrekkensklaar stonden. Bij de start helemaal achteraan post gevat en van de gelegenheid eens gebruik gemaakt om het peloton uitvoerig te monsteren.

Het peloton had wel zin om te koersen en maar goed ook héJ. Na een half uur wedstrijd raakte ik samen met zes metgezellen voorop en meer dan een uur vooruit gefietst met een voorsprong die permanent schommelde tussen de 15 en 30 seconden. Het peloton weigerde te breken en in de kopgroep waren enkele dames die het moeilijk hadden met het hogere tempo. Jammer want minder dan dertig kilometer voor de finish werden de leiders ingelopen. Enkele minuten later maakte ik deel uit van een leiderstrio maar opnieuw kregen we een hergroepering L. Vijf dames met daarin ploeggenote Annelies Dom kregen wel een vrijgeleide van de grote groep en mochten in de spurt uitmaken wie met de zegeruiker naar huis mocht. Winst was voorbehouden voor Anisha Vekemans. Annelies eindigde derde en ikzelf legde beslag op de zevende stek.


Groetjes


Sofie

 

6/05/2015


Dit weekend lag het epicentrum van het dameswielrennen in de regio van Luxemburg stad, de hoofdstad van het Groothertogdom Luxemburg. Vrijdagavond in de gietende regen een proloog van 5,6km afgewerkt evenwel zonder risico’s te nemen. Ik klokte dan ook een matige tijd af doordat ik de bochten met voldoende marge nam. De essentie van dit weekend lag uiteraard op zaterdag met de GP Elsy-Jacobs en op zondag de GP Nicolas Frantz. Twee loodzware international wedstrijden met deelname van de absolute wereldtop.

Zaterdag lagen start en finish in Garnich waar de organisatie voor de rensters een schitterende omloop uittekende. Eén grote ronde van 56 km gevolgd door 5 plaatselijke ronden van dik 10km. Het waren vooral die plaatselijke ronden met telkenmale twee hellingen die het wedstrijdverloop bepaalden. Bij het ingaan van de eerste plaatselijke ronde werd er hard geknald vooral door de toppers en een groep van ongeveer 45 rensters reed de finale. Ik had een goed gevoel bergop maar raakte in de spurt wat ingesloten waardoor ik finishte als 19de.

Daags nadien startten de rensters in het nabije Mamer voor de GP Nicolas Frantz. Het werd een dagje koersen in de gietende regen en ik maakte ook een fout door onvoldoende te wringen in de aanloop naar de steile beklimming in de grote ronde na ongeveer 60km. Er reed een groepje van 25 rensters weg en ikzelf zat te ver. Achteraf gezien was ik natuurlijk kwaad op mezelf, maar ik hoop dat ik uit deze fout zal leren voor de komende wedstrijden!

Leuk was wel dat ik maandag te horen kreeg dat ik tot de Belgische selectie behoor voor de European Games te Baku. Een hele eer om België te mogen verdedigen op de eerste Europese spelen en ik kijk er ook al erg naar uit!


Vrijdagavond rijd ik mijn eerste “kermiskoers” dit seizoen en dit te Puivelde. Op Hemelvaart rijd ik dan te Oudenaarde en op 16 mei de lotto cycling cup wedstrijd te Houthalen-Helchteren.


Groetjes

Sofie

 

29/04/2015

26 APRIL 2015 TE BOEZINGE UCI 1.1

Deze internationale wedstrijd werd sedert 2014 opgewaardeerd naar UCI 1.1, niveau net onder wereldbeker. Vandaar dat er heel wat kwaliteit aanwezig was in het 172-koppige peloton want in dergelijke wedstrijden pakken de eerste achttien rensters UCI-punten. Het peloton werd om 14u30 afgeschoten voor een grote ronde langsheen het Heuvelland met drie keer de Rodeberg om uiteindelijk in Boezinge nog 4 plaatselijke ronden af te werken. De drie beklimmingen van de Rodeberg deden de grote groep meermaals trillen ….maar breken zat er echt niet in. Daarvoor is deze helling niet lastig genoeg en bijgevolg trok een omvangrijke groep van circa 80 rensters richting Boezinge. In de plaatselijke ronden koersten de topteams wel erg tactisch en gunden ze mekaar niet echt het zonlicht. Het winnende lotje was evenwel weggelegd voor de Francaise Elise Delzenne die er in haar eentje van onder muisde en een maximale voorsprong van bijna twee minuten vergaarde. Hoewel de voorsprong nog sterk reduceerde, reed Elise verdiend naar de zegeruiker. Ik finishte als 18° op een aankomst met ingevolge de regen spekgladde kasseien…..niet echt mijn ding hoor L. Maar overigens een knappe omloop en organisatie zoals er nog veel mogen bij komen op de kalenderJ

Komende vrijdag 1 mei start ik in de driedaagse van Luxemburg GP Elsy Jacobs UCI 2.1…een héél hoog niveau met vele toppers aan het vertrek!

Groetjes

Sofie

 

25/04/2015

Een verschrikkelijk zwaar maar ó zo mooie omloop wachtte de 143 dames uitdagend op met als summum de beruchte Muur van Hoei. Het damespeloton diende 2 ronden te rijden van een 60tal km met in totaal 9 hellingen waarvan onder meer 2 keer de beruchte Muur van Hoei en de Côte de Bohisseau. Bovendien hadden de organisatoren als toemaatje nog de  steile côte de Cherave toegevoegd aan de finale. Ik verdenk hen ietwat van sadisme J.

Met een aangename fietstemperatuur van 15 graden werden de dames om 11u40 van start geknald en van bij de aanvang fietste het peloton aan een zeer strak tempo. Na 38 kilometer, bij de eerste beklimming van de lastige côte de Bohisseau werd het tempo progressief de hoogte ingejaagd en kwamen enkele rensters in de problemen. Zelf voelde ik me op de hellingen heel goed en kon ik me in dit internationale kwaliteitspeloton goed vooraan houden. De voorbije weken had ik het volledige parcours verkend en ik vreesde evenwel toen al dat de laatste 30 km met de nijdige Côte de Bohissau, de steile côte de Cherave en drie km verder het eindstation de Muur van Hoei onverbiddelijk zouden zijn.

Wat ik vreesde werd bewaarheid en op de steile stuk van de Cote de Bohissau moest ik de voorwacht laten gaan…echt onvoorstelbaar hoe hard er in de wereldbekers bergop gereden wordt. Bovendien is het onmiskenbaar dat de laatste drie jaar het niveau van het internationale peloton als een komeet de hoogte is ingeschoten. Ik finishte als 45° in gezelschap van echte toppers maar moet toegeven dat ik vooraf hoopte op een top twintig en dat lijkt echt niet zo zonneklaar te zijn.

Komende zondag rijd ik een UCI 1.1 wedstrijd met start en aankomst in Boezinge nabij Ieper.

Groetjes

 

Sofie

 

9/04/2015

Veel belangstelling op de markt van Oudenaarde voor de presentatie van het ‘kruin’ van het internationale damespeloton. Om 11u vertrok een groot peloton van 156 dames, die waren afgezakt vanuit alle hoeken van de wereld, voor 145 km in de Vlaamse Ardennen gevoed met vele nijdige hellingen en bonkige kasseistroken. Het parcours was in de aanloopfase ietwat gewijzigd en dit jaar was opnieuw de Berendries van de partij! Ik opteerde omwille van de vele kasseistroken voor weinig druk in de tubes. Misschien té weinig maar zoiets is altijd een beetje gokken.

Wat een nerveuze bedoening in de aanvangsfase want iedereen wou vooraan fietsen in de wetenschap dat na amper 45 km de Wolvenberg er aan kwam. Ik voelde me evenwel  kiplekker en was blij dat ik opnieuw op volle kracht kon trappen want dat was de voorbije weken door die rugblessure toch wel véél minder. De zware kasseistroken van Kerkgate en Holleweg in Mater sloot ik af in de top tien én met zulk goed gevoel dacht ik aan een ontsnappingspoging maar een eerste groep van 50 rensters liet niet begaan. Het was verdorie echt wel hard koersen!

 

Bij het overschrijden van kilometerpaal 100 werd er nog wat harder op het gaspedaal geduwd…amai de steile Kanarieberg in Ronse werd enorm hard opgereden. De eerste groep van 50 rensters kraakte in al haar voegen en vele rensters hoopten dat het tempo zou terugvallen. Maar nee hoor, enkele kilometers verder rechts op en de afschuwelijke kasseien van het Kruisken stonden op het menu met een uitloper naar de top van de Hotond. Zeker weten dat iedereen daar op maximaal vermogen reed en dan weet je dat het kwestie van doorbijten is. De Italiaanse Longo Borghini slaagde er wel in om zelfs bij dit hoge tempo een solo ontsnapping op touw te zetten…en dit finaal tot een goed einde te brengen…ongelooflijk!

Ik maakte deel uit van de eerste achtervolgende groep van 35 rensters die zich aanbood richting Oude Kwaremont maar op de steenweg die naar deze bonkige helling leidt voelde ik serieuze krampen opkomen L. De Kwaremont en onmiddellijk daarna de Paterberg waren vooral overleven en ik moest een kopgroep van 9 rensters laten wegrijden. Ik volgde in een groep van 17 met daarin m.i. stuk voor stuk hardrijdsters maar mede door het tactisch ploegenspel verloren we terrein op de koplopers. Dan maar spurten voor de 11° plaats waarbij ik verkoos wegens de felle krampen om van ver aan te gaan in de hoop dat niemand onmiddellijk zou reageren. Jammer …..op 100 m van de finish reed ik nog in elfde positie maar ik moest wegens de krampen noodgedwongen gaan neerzitten op het zadel en ik finishte uiteindelijk als laatste van mijn groep en dus moest ik huiswaarts met een  27° stek. Toch wel jammer want ik reed echt wel een hele sterke koers maar ik vermoed dat ik veel meer energie verbruikte door de wel zeer lage bandenspanning.

Maandag in de GP Dottenijs was het echt een dagje afzien geblazen want de benen voelden zwaar en pijnlijk aan. Toch kon ik me in de finale goed mengen in de aanval en probeerde ik zelf ook meer dan eens het peloton te doen scheuren. Uiteindelijk reden we  met een peloton van 180 rensters naar de eindmeet met een 23° stek voor mezelf. Gemiddelde snelheid 40 km/u en dat één dag na de RVV…ik zal wel goed slapen de komende nachten J.

Ik kan terugkijken op een goede tweedaagse en ben vooral blij dat ik terug voluit kan koersen. Ik kijk al uit naar de volgende zwaardere wedstrijden!

Komende week train ik enkele dagen in de Ardennen met het oog op de Waalse Pijl van 22 april en de driedaagse rittenwedstrijd te Luxemburg. Volgende wedstrijd is het Oost-Vlaams kampioenschap tijdrijden in Ursel op dinsdag 14 april.

Groetjes aan ieder en héél erg bedankt voor de vele aanmoedigingen onderweg!!

 

3/04/2015

In tegenstelling tot de heren gingen de 169 dames niet van start in Gent maar op de eveneens zeer aangename markt van Ieper. Een héél gezellig marktplein omringd door vele terrasjes maar waar de afschuwelijke jaren van de wereldoorlog I nooit of te nimmer zullen worden vergeten. En wat ik ook niet vlug zal vergeten waren de verschrikkelijke regenbuien en rukwinden waarop het peloton werd getrakteerd. Nooit meegemaakt en hopelijk niet nog eens want het waren echt acopalyptische omstandigheden L.

Bij de start reed het voltallige peloton onder de Menenpoort en dit geeft best wel een raar gevoel. Maar ook een echte aanrader was de organisatie van de wedstrijd Gent-Wevelgem….echt top en volgens de laatste berichten zouden de organisatoren samen met de UCI overwegen om volgend jaar nog een stapje hoger te mikken naar het wereldbekercircuit. Jammer voor deze organisatie dat gelijktijdig ook de wereldbeker Binda in Italië wordt gereden…..dus zal één van beiden zich moeten schikken naar een andere datum. Dat zou pas straf zijn, naast de Ronde Van Vlaanderen en de Waalse Pijl voor dames elite nog een derde Belgische wereldbekerwedstrijd erbij! Hmmm..ik kijk er al naar uit!

In de huidige versie stond twee keer de beklimming van de Kemmelberg en Monteberg en als toetje de Baneberg op het programma. Een selectief parcours dat voor aanvallers perspectieven biedt maar voor mezelf was het vooral afwachten hoever ik hersteld was. En ook al miste ik de kopgroep van 19, toch ervoer ik beterschap en dat laat het beste verhopen voor de komende weken te beginnen met Vlaanderens mooiste. Ik hoop alleszins van pech gespaard te blijven maar dat geldt uiteraard voor iedereen. Toch wel een heel zware omloop van 145 km rijkelijk bezaaid met kasseistroken en nijdige hellingen. Scharniermoment wordt ongetwijfeld de doortocht op de oude Kwaremont en onmiddellijk daarna de Patersberg….echt twee hellingen die ik niet erg lust. Ik heb echt niet de morfologie voor deze ruwe kuitenbijters maar ik ga sowieso mijn huid héél duur verkopen J En misschien hoor ik jullie zondag wel ergens onderweg op één van de vele hellingen of kasseistroken.

Groetjes!

 

 

28/03/2015

Ondertussen heb ik opnieuw 2 wedstrijden afgewerkt sinds mijn laatste berichtje, vorige zondag de GP Cholet en op woensdag de GP Waregem. Mijn wederoptreden in Cholet na een competitieloos weekend en een stage te Mallorca was jammer genoeg geen succes. Ik voelde daar  dat mijn rug toch nog wat meer behandeling nodig heeft om volledig te herstellen van de valpartij in de Omloop het Nieuwsblad. Op het moment dat ik hoge, elkaar kort opeenvolgende wattages moet trappen, lukt dit niet en voel ik mijn benen volledig verkrampen. Toen er een 20tal dames, mede door een val op de klim, wegreden uit het peloton had ik niet de power om te reageren. Frustrerend om zo te moeten fietsen, maar ik weet  dat ik terug zal meestrijden vooraan eens dit rugprobleem is opgelost.

Ik besloot om woensdag toch aan de start te verschijnen van de GP Waregem, vooral om te testen hoe de rug reageerde op een nieuwe behandeling. En de rug reageerde goed, alleen heb ik enorm veel last van stijfheid in de benen. Diep gaan lukt nog niet, maar ik maakte er wel een goede training van. Ik reed in de tweede ronde een 7tal kilometer solo aan de leiding tot ik het gezelschap kreeg van Amy Pieters en Claudia Koster maar het peloton liet niet begaan. Bij de beslissende aanval van Amy Pieters en Floortje Mackaij probeerde ik nog de brug te maken, maar door de stijfheid in de benen slaagde ik niet in mijn opzet. In de laatste ronde probeerde ik samen met enkele ploegmaats de kloof nog te dichten maar dit is ons niet meer gelukt. Ik finishte uiteindelijk als 10de.

Toch ben ik tevreden dat ik in de rug positieve vooruitgang merk en ik hoop dat ik tegen de Ronde van Vlaanderen terug op volle kracht zal kunnen fietsen.Maar eerst staat er komende zondag nog een mooie wedstrijd op het programma, Gent-Wevelgem!

 

Groetjes aan ieder,

 

Sofie

 

17/03/2015

Dag iedereen,

Ondertussen is er een dikke week verlopen sinds mijn laatste wedstrijd te Tielt-Winge. Ook in Tielt-Winge kon ik mijn kansen niet voluit verdedigen wegens mijn rugprobleem. Door die pijnlijke rug had ik geen enkele kracht in mijn linkerbeen en op die manier kan je onmogelijk koersen. Het was een hele wedstrijd afzien en op de tanden bijten, niet leuk als je weet dat je conditie wel goed is en je dit niet kan tonen. Na afloop van de wedstrijd liet ik door mijn kine de rug meteen behandelen en stevig manipuleren, want mijn lichaam was terug volledig “uit balans”.

De wedstrijden in Drenthe liet ik aan mij voorbij gaan. Het was welgekomen dat ik de rug een weekje “relatieve rust” kon geven door niet over de Drentse keien te moeten rijden. In plaats daarvan trok ik een weekje op stage naar Mallorca in het gezelschap van Bart en mijn ouders. Ik kon in alle rust mooie duurtrainingen afwerken zonder de rug al te veel te belasten.

'Lastig trainingsritje vandaag met de Soller, de Puig Major en Sa Calobra maar de mooie uitzichten verzachten de pijn toch #genieten'

 Ik ben ondertussen terug in het land en ik merk dat het competitieloze weekend en de stage mijn rug deugd heeft gedaan. Een bezoekje aan de kine leerde me dat de rug terug in orde is en ik hoop dat dit ook in de eerstvolgende wedstrijd zo zal blijven. Het blijft toch een beetje bang afwachten hoe de rug tijdens de wedstrijd zal reageren, maar ik heb er goede hoop op dat dit rugprobleem na die vervelende val in de Omloop het Nieuwsblad tot het verleden zal behoren.

Dus duimen maar voor een goede wedstrijd komende zondag te Cholet J!

 

Groetjes aan ieder,

Sofie

 

5/03/2015

Enkele dagen na de opener van de Belgische wielerwedstrijden stond al de volgende UCI 1.2 wedstrijd, de GP Samyn op het menu. Fayt-Le-Franc (Dour) behoort tot de regio ‘Haut-Pays’ van de provincie Henegouwen, een verzameling van talrijke pittoreske dorpjes die de toeristen verleiden met een waaier aan wandelmogelijkheden en streekproducten. Je merkt het al een schitterende streek om te fietsen maar weliswaar zijn vele wegen zwaar beschadigd en dringend aan vernieuwing toe.  Dus was het zaak om zeer alert te fietsen tussen de 175-koppige bende teneinde de vele putten en verzakkingen te ontwijken L. Bovendien was de plaatselijke omloop ingevolge wegeniswerken grondig gewijzigd en al zeker niet in mijn voordeel. De schitterende hellende aankomststrook van vorige jaren moest plaats maken voor slechte stroken kasseien en een vrij bochtige en smalle finish.

Na een grote ronde van een goeie 60 km met een gestaag tempo bood een groot peloton zich in de eerste van de twee plaatselijke ronden aan voor de côte de Montignies sur Roc, een venijnig stuk kasseien met vooral een lange uitloper van 3 à 4 procent. Het peloton nam de vorm van een slang aan en veel rensters kwamen in moeilijkheden door de mokerslagen van vooral de profteams. Zelf had ik echt een geweldig gevoel en kon ik me mengen in het wedstrijdverloop. Tot wanneer we een eerste keer in de plaatselijke ronde over een verschrikkelijke strook kasseien moesten en mijn rugblessure me opnieuw parten speelden. Na die helletocht kwamen mijn ruggewervels opnieuw vast te zitten met als gevolg dat de bovenbenen blokkeerden. De laatste 20 km was voor mij echt wel harken en afzien en ondanks een supergevoel moest ik finaal tevreden zijn met een 20° plaats.

 

Volgende wedstrijd is zondag 8/03 een UCI-wedstrijd 1.2 te Tielt-Winge.

 

Groetjes,

Sofie

 

02/03/2015

Artikel uit "het Nieuwsblad"

Sofie De Vuyst overkop in Anzegem        

Sofie De Vuyst was met Belgisch kampioene Jolien D‘hoore, Jessie Daams en Kelly Druyts de Vlaamse blikvanger in de 10de editie van de Omloop Het Nieuwsblad voor vrouwen, maar kwam na een valpartij in Anzegem niet in het stuk voor.

‘Brute pech’, zucht de vriendin van Lotto-Soudal-prof Bart De Clercq. ‘Wat er gebeurde, weet ik niet precies. Van ploegmaats hoorde ik dat ik overkop ging en op mijn rug viel. Ik nam mijn reservefiets en voelde meteen dat het niet goed zat. Op de Knokteberg overwoog ik om af te stappen, maar ik beet toch door. Ik kon geen kracht meer ontwikkelen. Kilometers rijden in functie van wat volgt, is belangrijk. Dit is een enorme ontgoocheling, maar ik mag er niet te lang blijven bij stilstaan. Het seizoen duurt nog lang. Een geblokkeerde rug hindert me, maar ik voel beterschap. Woensdag is er de GP Samyn en zondag een wedstrijd in Tielt-Winge. In de GP Samyn eindigde ik vorig jaar derde en dus kijk ik naar die wedstrijd uit.’

 

2/03/2015

De openingswedstrijd van het nieuwe seizoen startte voor mij echt wel in mineur L. Als renster kijk je gewoon enorm uit naar dergelijke topwedstrijden en dan na amper 1u wedstrijd geconfronteerd worden met de wet van Murphy is balen!

Na pakweg 30 kilometers reed ik heel vlot in circa 25°stelling op de  Nokereberg te Kruishoutem. Zoals ik verwachtte was deze helling het sein voor de profploegen om de gashendel open te draaien richting Kluisberg en zeker dit jaar met een wel erg sterke internationale bezetting.

Dus schoof ik rustig langszij van het peloton nog meer op naar voren toen een renster onbesuisd de rangen van het peloton verliet. Ik knalde keihard tegen de grond en verder weet ik niets meer…….Andere rensters vertelden me dat ik over kop ben gegaan en op mijn rug ben beland. Mijn rug deed inderdaad verschrikkelijk pijn L en met de moed der wanhoop startte ik mijn inhaalrace. Hoewel ik voor de Kluisberg aansluiting kreeg met het peloton wist ik dat een deftige uitslag hopeloos was. Ik kon gewoon bergop niet meer hard duwen en zag gelaten de betere rensters weg rijden.

oals jullie waarschijnlijk ergens al gelezen hebben eindigde ik als 76° op 175 dames en dat is niet echt opbeurend als seizoensopener.

Hopelijk komende woensdag 4/3 meer geluk in de UCI wedstrijd GP Samyn te Dour. Ik hoop uiteraard dat ik woensdag al pijnvrij kan fietsen en opnieuw over mijn beste krachten beschik.

Een dikke merci aan de vele supporters die me langsheen het parcours fel aanmoedigden!!! Héél leuk en hopelijk kan ik jullie de komende wedstrijden eens bedanken met een knappe prestatie.

Groetjes

Sofie

 

27/02/2015

Artikel uit "het Nieuwsblad" 

Sofie De Vuyst komt met veel vertrouwen aan de start

Sofie De Vuyst komt met veel vertrouwen aan de start


Organisator Geert Stevens is aan de 10de editie toe van de Omloop Het Nieuwsblad voor elite-vrouwen. Zaterdag zoekt men naar een opvolger voor de Nederlandse Amy Pieters, die vorig jaar de Zweedse Emma Johansson en de Britse Elizabeth Armistead voorafging op het Sint-Pietersplein. Liesbet De Vocht won op geringe achterstand de spurt voor de vierde plaats, Sofie De Vuyst eindigde knap zesde.


‘Net als de vorige jaren is de Omloop mijn eerste wedstrijd van het seizoen. Dat ik er in de Ronde van Qatar niet bij was, probeer ik te compenseren door trainingen na te bootsen achter de brommer’, zegt De Vuyst. ‘De voorbije winter kon ik alles doen wat ik gepland had. Even was er een klein probleem met de knie, maar dat is opgelost. In Mojacar trainde ik met de nationale ploeg. Daarna volgde een stage met mijn ploeg, Lensworld.eu-Zannata, in Mallorca. Ik voel me prima, maar het blijft afwachten of ik geen conditionele achterstand heb ten opzichte van de rensters, die wel competitie in de benen hebben.’

‘Het parcours werd uitgetekend op mijn trainingsparcours en heeft voor mij geen geheimen. Ik denk dat de koers opnieuw zal openbreken op de Knokteberg. Traditioneel is het in de aanloop naar die helling redelijk nerveus in het peloton. Na de Knokteberg volgen Paterberg en Kortekeer. Jaar na jaar wint het deelnemersveld aan kwaliteit. De topteams kunnen schuiven met de pionnen. Vallen de puzzelstukjes meteen goed, dan kan de koers snel in een beslissende vorm worden gegoten. Ik hoop de eerste schifting goed door te komen. Kim De Baat en Nina Kessler kunnen daarbij een steun zijn.’

Start om 11.20 uur voor 120,5 km.

 

Hellingen: Nokereberg (27,9 km), Kluisberg (51,3 km), Knokteberg (58,7 km), Paterberg (62,3 km), Kortekeer (67,4 km), Ladeuze (72,7km), Wolvenberg (76,1 km), Molenberg (85,6 km).

 

26/02/2015

Filmpje voor "het Nieuwsblad": verkenning Côte de Trieu

http://www.nieuwsblad.be/sportwereld/cnt/dmf20150225_01548876

 

9/02/2015

Ondertussen zijn we enkele maanden ver in de wintervoorbereiding en staan we op een 3tal weken van de start van de Omloop het Nieuwsblad. Hoog tijd dus voor nog eens een berichtje J.

Zoals elk jaar deed ik het na mijn laatste wedstrijd, het WK, een drietal weken rustiger aan maar ook dan bleef ik toch wat fysiek actief met een looptochtje of een plons in het zwembad. Ik hou ervan om in de winterperiode naast fietsen ook te lopen en zwemmen en stilaan dreef ik deze alternatieve trainingen  en de fietstrainingen op.

Op dit moment heb ik ook al 2 teamweekends in Waregem achter de rug. Volgend jaar zal ik deel uitmaken van het Lensworld-Zannata ladies team, nog steeds onder leiding van Heidi Van de Vijver. De eerste kennismaking met de nieuwe ploegmaats was alvast veelbelovend, hopelijk kunnen we er met z’n allen een mooi fietsjaar van maken!

Ook een stage met de nationale ploeg te Mojacar is reeds achter de rug. Begin januari trok ik samen met 9 andere Belgische meisjes een weekje naar de Spaanse zon. Zalig om terug een weekje te kunnen trainen zonder je zorgen te moeten  maken over de weersomstandigheden. Nog leuker is het om eens  in een andere omgeving te fietsen en vooral wat langere stukken bergop te fietsen. Ik heb ervan genoten en ik ben héél blij momenteel opnieuw een weekje te kunnen fietsen in de Spaanse zon, dit keer op het eiland Mallorca. Aan Mallorca bewaar ik leuke herinneringen, want in mijn jeugdjaren trok ik samen met mijn ouders en zusje 3 keer op vakantie naar het Spaanse eiland. Dit keer leggen we hier kilometers af om te proberen in de beste conditie te verschijnen aan de start van de Omloop het  Nieuwsblad.

Noteer alvast 28 februari in jullie agenda, want dan gaat mijn wielerseizoen terug van start en kunnen jullie me nog eens in de Vlaamse Ardennen aan het werk zien J.

Groetjes en tot binnenkort!

 

Sofie

 

2/10/2014

WK PONFERRADA

Vorige woensdag vanuit Zaventem naar Madrid gevlogen….een volgende vlucht naar Oviedo en dan nog eens 265 km met de wagen naar Ponferrada in Spanje. Ponferrada is een stad in de Spaanse provincie León en is zowat de laatste grotere locatie op de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. In de middeleeuwen was Ponferrada het Spaanse hoofdkwartier van de Tempeliers wiens verbluffend mooie kasteel eigenlijk een beetje het epicentrum was van het WK-parcours anno 2014. Elke doortocht langsheen deze burcht gaf me zeker kippenvel niet in het minst omwille van de massa toeschouwers waarvan velen me vurig aanmoedigden J

Deze burcht was ook zowat de  aanloop naar de eerste van de twee hellingen die werden geserveerd. De eerste helling kan je het best vergelijken met de nieuwe kwaremont in Kluisbergen maar dan twee tot drie keer langer terwijl de tweede klim met een lengte van 1,2 km vooral steiler was genre Berendries. Zonder twijfel zouden zeven doortochten zeker doorwegen en ik vermoedde dan ook dat het een zware uitputtingsslag zou worden wat ook bleek uit de voorgaande wedstrijden. Het tempo lag bergop steeds hoog zodat het zaak was vooraan te fietsen. Gemakkelijker gezegd dan gedaan tegen de wereldtop maar ik slaagde er toch aardig in om me bergop in de voorste gelederen te handhaven. Jammer dat er steeds een technische afdaling volgde waarin ik me toch liet wegdrummen zeker nadat ik de tweede ronde nipt ontsnapte aan een massale valpartij. Bovendien werd het peloton de laatste ronden nog getrakteerd op hevige regenbuien wat de afdalingen er gevaarlijk op maakten L. Bij de laatste beklimming van de steile helling moest ik passen op een serieuze versnelling van de toppers en dan verlies je natuurlijk veel plaatsen zeker als je weet dat het na de top in ijltempo bergaf ging naar de finish. Ik overschreed als 27° de eindstreep op 48 seconden van de nieuwe wereldkampioen de Franse Pauline Ferrand-Prévot. Een top 20 behoorde zeker tot de mogelijkheden als je ziet dat het groepje die amper 6 seconden voor me reed mocht spurten voor de 16° plaats. Anderzijds ben ik wel tevreden met mijn wedstrijd zeker als je bedenkt dat ik één van de weinige niet-profs ben van dit WK-peloton. Ook als team hebben we meer dan behoorlijk gereden want na veel tegenslag door een valpartij maakten we bij het ingaan van de laatste ronde met nog drie rensters deel uit van een heel selecte groep.

Aan de talrijk aanwezige Belgische supporters een dikke ‘DANK u WEL’ voor de vele aanmoedigingen. Héééééééél leuk!!!

En aan alle supporters ook een grote ‘DANK u WEL’ voor de vele aanmoedigingen gedurende het ganse seizoen!

 

Groetjes

Sofie

 

17/09/2014

Lotto Belisol Belgium Tour  UCI 2.2 van 11/9 tot en met 15/9/2014

Donderdag 11/9 startte de Ronde van België voor dames met een proloog van 7,8 km in Soignies-Naast. Ik finishte als 20° en daar was ik best tevreden mee. Daags nadien stond een heel mooie etappe in Honelles op het programma en hoe selectief het parcours ook was, toch versplinterde het peloton nooit helemaal. Dit was vooral te wijten aan de sterkte van een wereldteam als Rabobank die de wedstrijd volledig naar haar hand zette…is ook niet moeilijk met een verzameling van ’s wereld beste rensters als Marianne Vos, Anna Van Der Breggen en Annemiek Van Vleuten. Deze laatste twee eindigden in Honelles een 15-tal seconden voor een groep met mezelf van pakweg 40 rensters. Inmiddels was ik toch opgeschoven naar de 16° stek in het algemeen klassement. Daags nadien stond een heuse ploegentijdrit op het programma en daar kaapte mijn team een fraaie derde plaats weg op enkele honderdsten van een seconde van de tweede (Giant). Gewoon een uitstekend resultaat en totaal niet verwacht! Na afloop van deze ploegentijdrit werd ik 11de in het klassement.

Hoe goed ik in de ploegentijdrit was, hoe minder ik daags nadien was in Halle Buizingen in het hartje van het Pajottenland. Gewoon een schitterende omloop maar daar beschikte ik zeker niet over superbenen. Als ik daags voordien met de tijdritfiets heb gereden mag ik er zeker van zijn dat ik met spierpijn aan de start sta wegens de verschillende fietspositieL. Evenwel finishte ik in de voorwacht van een groep van dertig rensters en behield zo mijn plaats in het algemeen klassement. Het venijn zat evenwel in de laatste -en koninginnerit in Geraardsbergen. Dat was me een hele zware máár o zo prachtige omloop én de dames zorgden voor een mooie wedstrijd. Ik was er als de kippen bij om ook mijn steentje bij te dragen aan een spektakelrijke ‘koers’J! Twee ronden van ongeveer 30 km gevolgd door twee ronden van pakweg 18 km langsheen Goeferdinge, Flobecq, Everbeek en Parike om zo terug te keren naar de start en aankomst te Geraardsbergen bezorgden de vele toeschouwers een sfeervolle sportieve namiddag. Kon ook moeilijk anders, twee keer de beklimming van de oude Kapelmuur, één keer de steile Kloosterstraat alias de ‘nieuwe muur’ en vier keer de Parikeberg, de Vesten en ‘Everbeek boven’ zou sowieso het peloton doen ontploffen. Bij de eerste doortocht op de kapelmuur zat de koers in vuur en vlam. Enkele kilometers verder achtte ik mijn moment gekomen en bij mijn aanval kreeg ik het gezelschap van Anna Van Der Breggen (Rabobank). We vergaarden een voorsprong van ca 30 seconden die minderde bij de tweede doortocht op de kapelmuur. Boven werden we bijgebeend door Emma Johansson (Orica Greenedge) en de leidster Annemiek Van Vleuten, eveneens van Rabobank. Met dit viertal was ik overtuigd dat de definitieve beslissing was gevallen, maar de samenwerking vooraan verminderde toen de voorsprong steeg. Annemiek en Anna beslisten om de derde plaats in het klassement van hun ploeggenote Thalita De Jong niet in gevaar te brengen door Emma en mezelf en daardoor zakte het tempo in de kopgroep gevoelig, met onenigheid tot gevolg L. Ik probeerde er dan nog alleen het tempo in te houden maar jammer genoeg werden we op een viertal km van de finish ingelopen. Ik eindigde nog als 13° maar deze stek is zeker niet in verhouding tot mijn wedstrijd. Ik denk wel dat ik de vele supporters een mooie en aangename namiddag heb bezorgd….jammer dat de kers op de taart ontbrak. Bedankt ook aan iedereen voor de vele aanmoedigingen onderweg, echt super!

Ik eindigde als 9de in het eindklassement van de Belgium tour en veroverde daarbij de zwarte trui als beste Belgische in het klassement.

Voor de organisatoren en alle mede inrichtende stadsbesturen een hele dikke pluim, gewoonweg fantastische wedstrijden!!! En nu maar hopen dat ik in deze goede conditie én zonder ziektekiemen kan afreizen naar Spanje (Ponferrada).

 

Groetjes

Sofie

 

 

10/09/2014

ZONDAG 7 SEPTEMBER 2014 TE SOIGNIES - NAAST

Ongetwijfeld zullen jullie de voorbije weken gemerkt hebben dat mijn website niet meer toegankelijk was…sorry hoor maar blijkbaar werd deze gehackt. Het vergde dan ook enige tijd om alles terug operationeel te krijgen maar nu zijn we terug ‘back in town’ ;).

Zondag l.l. reed ik een regionale wedstrijd in Naast, een deelgemeente van Soignies waar tevens ook de proloog wordt verreden van de Lotto Belisol Belgium tour die vanaf donderdag 11/9 van start gaat. Het was de eerste keer dat ik koerste in deze Henegouwse gemeente en vooraf hoopte ik toch wel op een selectief parcours maar dit viel toch ietwat tegen. Maar goed de omlopen zijn nu eenmaal voor iedereen  gelijk en dus ging ik met volle moed er tegen aan en probeerde ik de 55 tegenstanders meteen onder druk te zetten. Het moet gezegd voor een regionale wedstrijd werd er op de eerste twee na van de veertien af te leggen ronden deftig gekoerst en dat is altijd leuk. Nadat mijn ploeggenote Annelies Van Doorselaer, die deel uitmaakte van een trio dat 3 ronden voorop reed, werd ingerekend reed het peloton constant in lintvorm langsheen de landelijke wegen. Na meer dan 1u30 wedstrijd was ik bij de pinken in een kopgroep van 8 dames. Hoewel we een voorsprong bijeen fietsten van 40 seconden, werden we in de voorlaatste ronde terug gegrepen deels door de gebrekkige verstandhouding vooraan L. Ik maakte mij al op voor een massaspurt, maar maakte misschien toch wel een inschattingsfout door de laatste twee kilometer niet te reageren op twee rensters die enkele seconden voorsprong kregen…. weg was de zege want ik won wel de spurt voor de derde plaats. Anderzijds indien ik opnieuw de kloof dicht rijd, win ik misschien niet in de spurt ..als ….als en als hé J

 

Groetjes

 

 

Sofie

31/07/2014

 

 

 

Afgelopen vrijdag niet echt fris vertrokken naar Bambrugge want ik voelde me niet volledig hersteld van de Thüringen Rundfahrt. Een serieuze smak tegen de grond én 7 dagen koersen onder een loden zon op een lastig parcours laat duidelijk sporen na. Niettemin was ik wel gemotiveerd want koersen in eigen regio blijft sowieso speciaal en leuk. Immers, naast een peloton van 79 rensters zag ik bij de start vele supporters van mij en dan proberen we toch altijd de vlam in de pijp steken J Hmm… het is te zeggen als de benen mee willen….want ik voelde inderdaad na enkele ronden dat ik niet echt superbenen had. Goed genoeg om in een regionale wedstrijd voorin mee te spelen maar om de wedstrijd in een beslissende plooi te leggen… daarvoor ontbrak toch wat power in de benen.

Halfweg koers gaf ik wel een stevige snok aan de kabel maar de grote groep plooide zich dubbel en liet niet begaan. Dit was het moment voor ploegmaat Annelies Van Doorselaer om samen met Jessica Walker ten aanval te trekken. Het peloton liet begaan en de schaarse pogingen werden door mijn team Futurumshop-Zannata gecounterd. Hoewel de koplopers een voorsprong van drie minuten vergaarden werd het finaal nog echt spannend …het peloton naderde nog tot op 10 seconden. Evenwel kon Annelies haar eerste overwinning bij de dames elite binnenrijven en daarmee was ze overgelukkig. Terecht overigens na een verdiende zege! Zelf moest ik me tevreden stellen met een achtste plaats en ik keek al verder naar de wedstrijd in Lierde van daags nadien.

Ik had trouwens deze week het parcours van Lierde eens verkend achter de motor en zag dat het heel goed was J. Een leuke helling ‘de Nauw’ die de 64 dames 15 keer naar boven moesten…dat zou zeker voor de nodige afscheiding zorgen. Ik stelde vast dat na de helling het peloton steeds als een accordeon dicht plooide. Maar ik zag ook dat er ronde na ronde meer valse noten uit het accordeon kwamen omdat het dicht plooien niet echt vlot meer verliepJ. Halfweg koers was het peloton gevierendeeld met een eerste groep van 23 rensters met daarbij drie dames van Topsport Vlaanderen met onder meer de snelle Kelly Druyts. Mijn aanval in de 13de ronde bleek evenwel de goeie…..ik ging de laatste ronde in met een bonus van 30 seconden op een jagende groep maar ik hield stand en pakte mijn tweede overwinning van dit jaar. Eentje die me veel deugd deed want jaren terug maakte ik hier samen met mijn wijlen ‘pepe Michel’ voor het eerst kennis met een wielerwedstrijd. En of hij fier zou geweest zijn…..hij was toen al overtuigd dat ik met mijn stalen koersfietsje hard kon fietsen J !

 

Mijn volgende wedstrijden rijd ik op zaterdag 2/8 te Erondegem (laatste wedstrijd lotto cycling cup) en zondag 3/8 wereldbeker in Bochum (Duitsland).

 

Groetjes,

Sofie 

 

23/07/2014

Voor de eerste keer deelgenomen aan de Internationale Thüringen Rundfahrt der Frauen, een zevendaagse rittenwedstrijd over lastige selectieve wegen en dus trok ik met veel zin naar het vroegere Oost-Duitsland. Vooraf nog drie dagen verbleven in de Vogezen om het vriendje te bezoeken in de Tour en dan doorgereden naar Thüringen. Inderdaad de voorbije week meer dan 2300 km afgelegd met de wagen. Gelukkig hoef ik zelf niet te rijden zodat ik onderweg niet te veel energie verlies J. Mijn passage in de Vogezen was voor Bart niet echt succesvol want zoals je inmiddels ongetwijfeld weet, moest Bart ingevolge een valpartij de Tour verlaten. Heel jammer maar het heeft weinig zin om daar lang bij stil te staan en dus kijkt Bart al uit naar de volgende wedstrijden!

Van valpartijen heb ik inmiddels ook al mijn part gehad want nadat ik in Gotha / Thüringen een knappe proloog reed (12°) werd ik in de eerste etappe gewoon onderuit gereden. Op dat ogenblik maakte ik deel uit van een kopgroep van 11 toen een Australische renster een scherpe bocht naar links compleet verkeerd inschatte en rechtdoor op mij reed. Ik katapulteerde over mijn fiets en hield er veel schaafwonden en kneuzingen aan over L. Ik  krabbelde met veel pijn verbouwereerd recht en kon nadien slechts met moeite het peloton volgen. Die rit heb ik ongelooflijk afgezien en deed me terugdenken aan het Belgisch kampioenschap in Hooglede waar ik een gelijkaardige val meemaakte. Daags nadien was mijn ganse lichaam natuurlijk zo stijf als een hark….dus moest ik echt wel doorbijten. En die verdomde pijn in mijn rechterlies was bijna niet te harden. Toch heb ik me geweerd als een duivel in een wijwatervat want met een 9° stek in het eindklassement mag ik al bij al nog tevreden zijn. Mijn beste dag was zeker de laatste etappe waarin ik aanvallend koerste maar weinig vrijheid kreeg…..ik finishte op een zesde plaats maar ik verdiende beter én was vooral blij dat ik opnieuw zo goed als pijnvrij kon koersen. Ik blijf evenwel in het ongewisse waar ik was uitgekomen zonder valpartij want mijn vormcurve is echt wel heel goed. Hopelijk kan ik dit niveau nog een tijdje aanhouden! Ik zal dus maar regelmatig de motor op laag toerental laten draaien…..op training wel te verstaan J.

Komende vrijdag en zaterdag rijd ik respectievelijk in Bambrugge en Lierde.

 

Groetjes en tot later

 

 

Sofie

 

 

3/07/2014

Maandag l.l. na een ochtendtraining, in de vooravond nog een leuk maar pittig criterium gereden in het Nederlandse Luyksgestel, een landelijk, groen én wielerminnend dorp net over de grens. Tevens de thuishaven van mijn ex-ploegmaat Maaike Polspoel én van onze toenmalige hoofdsponsor Henk Sengers, iemand met een warm hart voor het dameswielrennen. Hopelijk keert hij alsnog terug in het peloton want dergelijke integere sponsors zijn broodnodig in het damespeloton. De wedstrijd zelf heb ik mee gekleurd….aard van het beestje J en terwijl het vriendje lekker aan de kant zat te kuieren liet ik, nadat Jolien D’Hoore al stevig aan de boom had geschud, halfweg de wedstrijd ontploffen. Ik trok samen met de twee streekrensters, Maaike Polspoel en Liesbet De Vocht op avontuur en dat was toch wel hard fietsen want de 60 km werd uiteindelijk afgelegd in een gemiddelde van 42 km/u. Maaike ontsnapte met een sterke demarrage in de laatste 5 km en finishte solo. Een tiental seconden later werd ik voor de tweede plaats geklopt door Liesbet en dus trok ik met een derde stek naar Herzele, evenwel toch goed geluimd want ik wist dat mijn conditiepeil heel goed was.

Zoals ik vorige week reeds aanhaalde, werd in Wielsbeke een biljartvlakke omloop voorgeschoteld met als enige glooiingen enkele verkeersdrempels. Net als in andere wedstrijden wou ik in dit BK actief ‘koersen’ en me niet beperken tot gewoon volgen. De ploegleiding had me vooraf toch ietwat ingetoomd J zodat ik drie van de acht ronden me afzijdig hield. Halfweg koers opende ik de debatten en ontstond een sterke kopgroep van elf rensters zonder Liesbet De Vocht en dat opende zeker mogelijkheden want samen met ploegmaat Grace Verbeke en een Maaike Polspoel zouden we topfavoriete Jolien D’Hoore geen vrijgeleide geven. Evenwel ontbrak ook favoriete Kelly Druyts zodat haar team ridder of mis speelde en de kloof dicht reed. Maar op het ogenblik van de hergroepering trok ik opnieuw ten aanval en dit maal kreeg ik als enige metgezel Liesbet mee. Hoewel ik weinig kans maak in een spurt met twee tegen Liesbet trok ik voluit door maar we kregen even later ook het gezelschap van Lotte Kopecky  (Topsport Vlaanderen) en Jolien D’Hoore. En ja dan stond ik voor een dilemma….of ik koerste voluit mee en dan lag een podiumplaats binnen handbereik of ik weigerde mee te werken en dan was de kans heel groot dat we terug ingelopen werden met waarschijnlijk een massaspurt tot gevolg.

Dus maar de intuïtie gevolgd en voluit de gashendel open gedraaid. Jolien voelde zich duidelijk zegezeker en maar logisch ook als je met voorsprong de snelste Belgische spurter bent én je hebt een loyale sterke ploegmaat als Liesbet in steun. En zo geschiedde, Jolien won overduidelijk de sprint met vier voor Lotte Kopecky die me nipt afhield. Liesbet die in de ontsnapping volledig de kaart trok van Jolien, strandde naast het podium. Ik denk dat ik wel mag stellen dat ik meer dan verdiend op het podium sta……hopelijk wordt dit ooit eens het hoogste schavotje J. Alvast oprecht een hele dikke proficiat aan Jolien want met haar heeft het Belgisch dameswielrennen een mooie ambassadeur die haar trui overal waardig zal dragen én tonen!

Groetjes,

Sofie

 

 

18/06/2014

Voor de eerste keer was er een wedstrijd voor dames elite in Terjoden, de GP Van Eyck en het moet gezegd, een knappe organisatie en dit op vrijdag de dertiende! Rugnummer 51 afgehaald en staat dit niet geboekstaafd als het nummer voorbehouden voor mooie overwinningen? Hmm….dat zal wel toeval zijn zeker J. Om 18u30 vertrokken 62 dames voor 6 ronden van 16km (96km) langsheen Haaltert en Aaigem. Daags voordien had ik de omloop eens verkend achter de moto en toen al zag ik wel opportuniteiten om aan te vallen. Een beetje op en af en dus selectief wat zeker uitnodigt om aanvallend te ‘koersen’. Zelf deed ik alles om het tempo hoog te houden zodat de hellende stroken zouden doorwegen. Bij de tweede passage van de Diepestraat/Broekstraat in Aaigem eens heftig aan de boom geschud en toen voelde ik al aan dat ik de tegenstand kon pijnigen. Ik sloeg een kloof met vier metgezellen maar het peloton reageerde alert. Halfweg ronde drie reageerde ik op een aanval van de plaatselijke renster Steffy Van Den Haute en Gilke Croket. Ik trok opnieuw op de Diepestraat in Aaigem hard door ….Gilke moest vooraan de rol lossen en dan samen met Steffy maar de gashendel open getrokken. Steffy reed een knappe koers maar blijkbaar lag mijn tempo ook voor haar te hoog want bij het ingaan van de vierde ronde was ik alleen op pad. Ik besloot zonder veel na te denken er keihard tegen aan te gaan en ik zou wel zien waar het schip strandde.

Ja het was inderdaad nog héél ver (meer dan 50km) maar ik bouwde gestaag mijn voorsprong verder uit tot 2min30. Naar ik achteraf hoorde heeft het peloton 30 seconden verloren door de overweg in Terjoden maar veel verschil zal dit wel niet gemaakt hebben. Ik pakte mijn eerste overwinning van dit seizoen en ben héél fier op de manier waarop…blijkbaar geeft rugnummer 51 toch vleugelsJ.

Heel veel dank voor de vele aanmoedigingen onderweg…. dat was echt wel indrukwekkend J!!! Ik kijk al uit naar de volgende streekwedstrijden ;)!

Zaterdag een uurtje los gefietst en vastgesteld dat de benen héél erg verzuurd waren. Amai….de inspanningen van daags voordien wogen echt wel door, net of mijn ‘koersmachine’’ plots van lood was. Dat was niet echt een goed voorteken voor de voorlaatste manche van de Lotto Cycling cup te Nijlen. Deze Antwerpse gemeente is een sterkhouder in de Lotto Cycling Cup en staat steevast garant voor een vlekkeloze wedstrijd. Behalve enkele verkeersdrempels zijn er in Nijlen geen hellingen te vinden…ietwat jammer maar voor elk wat wils. Met 123 dames van start gegaan en het eerste wedrijduur werd er best snel gefietst maar serieuze afscheidingen ontstonden er niet. In de plaatselijke ronden was vooral Belgisch kampioene Liesbet De Vocht actief maar dat is nu echt geen verrassing. Ik en mijn ploegmaats counterden Liesbet enkele keren want ik kon het me als leider in de tussenstand van Lotto Cycling Cup niet veroorloven haar een vrijgeleide te geven. Eventjes moest ik zeer attent reageren toen 7 rensters met daarbij opnieuw Liesbet ontsnapten maar ik slaagde er in om als achtste aan te sluiten. Ietwat jammer want even verder maakte ook de grote groep de aansluiting.  Niets stond een massaspurt nog in de weg en dan denkt iedere kenner van het dameswielrennen onmiddellijk aan Jolien D’Hoore en zo geschiedde. Liesbet effende in de laatste kilometers het pad voor haar ploeggenote Jolien die heel knap afrondde. Ik overschreed als 7° de eindstreep en deed op die manier een goede zaak voor de gele trui. Mijn voorsprong is nu groot genoeg zodat ik in de laatste manche te Erondegem niet meer kan worden bijgehaald. Dat opent dus perspectieven om er daar op 2 augustus een mooie aanvallende koers van te maken ;).

 

Kennen jullie wielermagazine ‘Bahamontes’? Een heel mooi tijdschrift dat driemaandelijks verschijnt. Deze week leuke interviews met enkele straffe ex-renners en daartussen mezelf….zeer aangenaam J

Ik zal in de loop van deze week het artikel eens op de blog posten J!

 

Groetjes

 

Sofie

 

10/06/2014

Voor de eerste keer gereden in Herselt, niet zo ver verwijderd van Scherpenheuvel. Het kan niet anders of hier moet het 65-koppige peloton religieuze inspiratie en energie opgedaan hebben om er een leuke wedsstrijd van te maken. Aansluitend zorgde de organisatie voor een vlekkeloze organisatie met heel veel volk en een licht golvende omloop. Maar Scherpenheuvel had een karige input voor het damespeloton want weinig dames voelden zich geroepen om voluit te koersen. Dan zelf maar van in den beginne onder een loden zon enkele ronden solo ten aanval getrokken met een maximale voorsprong van 1 minuut. Uiteraard is dit zonder steun onhoudbaar maar toch de basis gelegd voor voldoende punten voor de bergprijs.

Nadat ik werd gegrepen trok mijn ploegmaat Annelies Van Doorselaer er samen met de Britse Nicky Harris van onder en dat bleek dé goeie zet! Dan heb ik me maar beperkt tot afstoppingswerk en hopen maar op een overwinning voor de ploeg. Annelies kwam in de spurt een tiental centimeter te kort voor de zegeruikerL. Jammer maar toch knap gereden. Ik finishte als negende en mocht mee op het podium als winnaar van de bergprijs… toch leuk meegenomen.

Maandagmiddag nog eens vlug de buienradar bekeken….oei de weersverwachting was verre van ideaal voor Oost-Vlaanderen. Toch maar opgetrokken richting De Pinte, een gezellig dorp behorende tot de Leiestreek. De Leiestreek die zich als toeristisch-recreatieve regio uitstrekt over de provincies West- en Oost-Vlaanderen. Zowat 57 rensters gingen onder een dreigend wolkendek van start voor 12 ronden van 7km met telkens tweemaal de letterlijke overbrugging van de snelweg E17. Zouden deze hindernissen voldoende zwaar doorwegen om het peloton uit elkaar te splijten? Ik wou alvast zoals daags voordien in Herstel van in de aanvangsronden proberen om de koers zwaar genoeg te maken en de groep niet te laten indommelen. Het peloton had in de Pinte gelukkig toch meer zin om te koersen en maar goed ook J!

Voorbij half wedstrijd geraakte ik weg met 4 metgezellen met daarbij de aalvlugge Jolien D’Hoore. Dan maar in de eindfase proberen of de vele ‘bruggen’ genoeg doorwogen….niet dus want slechts eentje ging overboord. Dus maar met 4 in de spurt en zoals verwacht had Jolien weinig moeite om mij te kloppen in de spurt. Ik onthoud vooral dat mijn conditie heel goed is én dat Jolien op het biljartvlakke parcours van het BK te Wielsbeke torenhoog favoriet is.  

Groetjes,

 

Sofie 

5/06/2014

De ‘Boels Rental Hills Classic’ is voor het damespeloton zowat het kleine broertje van de Amstel Gold Race voor heren profs en dan weet je dat dit met een peloton van 120 dames slingeren wordt van de ene naar de andere helling. Uitschieters onder het totaal van 14 hellingen zijn ongetwijfeld de Eyserbosweg en Cauberg en met als nieuwigheidje de steile Gulpenberg en twee keer de slingerende maar ó zo mooie ‘Camerig’. Nog nooit reed ik zo goed de steile hellingen als Eyserbos en Kruisweghoeve op en dat de passage op deze kuitenbijters cruciaal kon zijn….ja  daar had je echt geen glazen bol voor nodig. Ik overschreed in pakweg tiende stelling de Eyserbos en er werd daar serieus hard op door getrokken. Ik liep zo goed als heel de helling op de pedalen en daar moet je wel power voor hebben. In duikvaart naar beneden en enkele minuten later de ‘Kruiswijkhoeve’ naar boven en ook deze lastige klip overleefde ik goed vooraan. Evenwel in het dal, toen de meeste rensters even naar adem hapten, ontsnapten zes toppers en niemand kreeg de kloof nog dicht. Ik maakte deel uit van de eerste achtervolgende groep van 14 rensters die talrijker werd naarmate de zes vogels verder weg reden. Ik reed een sterke finale op de Cauberg en Geulhemmerberg en finishte op een negende plaats en keerde dus tevreden terug richting HerzeleJ.

In Gooik opteerde de organisatie voor een vernieuwing van het parcours. Alhoewel de ruggengraat bleef ongewijzigd…enkel werd er nu gekozen voor een aanloopfase naar de grote ronde. Alleszins een wedstrijd om naar uit te kijken en toch wel jammer dat op dezelfde dag ook een internationale wedstrijd in Duitsland geprogrammeerd stond waardoor in Gooik slechts 110 dames aan de start stonden. Een topwedstrijd zoals Gooik-Geraardsbergen-Gooik verdient beter en dus een groter peloton. Niettemin groepeerde het peloton heel wat internationale kleppers met als de leading lady Marianne Vos. En als die haar zinnen op een wedstrijd gezet heeft …amai. In de eerste van de twee ronden van 22 km kwam ik door een dom maneuver van een opponent ten val. Dan ga je overkop in de gracht en moet je toch serieus bekomen. Op de tanden bijten en maar hopen dat de pijn in het bovenbeen minderde. Na zowat 75km bij het opdraaien van de Oude Vesten richting Muur van Geraadsbergen zat ik in ideale positie circa zevende stelling. Enkel Marianne en Emma Johansson passeerden me op de Vesten. Ik volgde op de top van de Muur op enkele seconden van de twee beste rensters van de wereld maar daar waar iedereen een hap zuurstof nodig heeft slaagden zij er samen met Longo Borghini en Ashley Moolman er nog in om de gashendel extra open te draaien.

Ik volgde in de afdaling naar de Bosberg met een tiental sterke rensters op korte afstand maar de kloof dichten lukte niet. Het beperkte groepje vergrootte tot een 40 dames die er een stevig tempo op nahielden. De kloof met de leiders bedroeg echter voor de laatste helling, de Bergstraat in Liefferinge, 1min30. Bovendien diende ik vóór de kasseistrook van de Bergstraat te verwisselen van fiets omdat mijn ketting verwrongen was door de valpartij en deze afliep van de kettingbladen vooraanL. Dan maar enkele kilometers serieus mogen hardfietsen om terug aansluiting te krijgen met de eerste achtervolgende groep met speciale dank aan ploegmaat Latoya Brulée die me deze kloof hielp te overbruggen.

In de plaatselijke ronden naderden we nog tot op 25 seconden van de kopgroep maar het zestal mocht onderling uitmaken wie naar huis trok met de zegeruiker. Jullie raden het al….Marianne is zo explosief en sterk dat ze moeilijk te kloppen is. Ik finishte als 11° met het gevoel dat de conditie terug top is.

 

Volgende zondag rijd ik voor de eerste keer een regionale koers te Herselt in de provincie Antwerpen.

 

Groetjes

Sofie

 

28/05/2014

Na mijn stemplicht te hebben voldaan , er op uitgetrokken richting Kieldrecht in het Waasland, een polderdorp gesitueerd tegen de Nederlandse grens. Bij aankomst merkte ik onmiddellijk dat Prosperpolder / Kieldrecht heel wat rensters aantrok want niet minder dan 91 dames stonden klaar voor hun race doorheen de polders. Wie Kieldrecht/Prosperpolder een beetje kent weet dat het in deze regio knallen is langsheen de polders waar de wind vrij spel heeft. Vandaar dat vanaf de eerste ronden achteraan het peloton de deur wijd open stond! Ik mengde mij vooraan meermaals in de debatten weliswaar zonder veel succes. Na een klein uur wedstrijd reden Kelly Druyts van Topsport Vlaanderen en Liselot Decroix van Lotto Belisol een halve minuut voorop en ik achtte mijn moment gekomen en in een mum van tijd vervoegde ik de twee koplopers.

Evenwel verliep de samenwerking vooraan niet vlot  zodat deze ontsnapping een ronde later teniet werd gedaan. De aanvalspogingen volgden mekaar goed op maar in de tweede wedstrijdhelft was de wind gaan liggen en dat maakte het er op deze biljartvlakke wegen niet eenvoudig op om het peloton aan ‘diggelen’ te rijden. Ik voelde me zeker bij de beteren van de koers maar het was onbegonnen werk om een spurt met een grote groep te vermijden. Ik finishte als vijfde en ben vooral tevreden dat ik een goed gevoel ervoer en dat zal nodig zijn voor komend weekend. Op vrijdag trek ik naar Nederland voor de Boel Rental Hills Classic UCI 1.1, zeg maar de Amstel Gold Race voor dames en op zondag word ik aan de start verwacht van de Geraardsbergen-Gooik-Geraardsbergen eveneens een UCI 1.1. In beide wedstrijden wordt het knokken tegen de wereldtop! Vandaar dat ik na de wedstrijd in Kieldrecht nog wat extra kilometers fietste richting huiswaarts J.

 

Groetjes aan ieder .

 

Sofie

 

21/05/2014

Zaterdag met 98 dames van start gegaan in de vijfde manche van de Lotto Cycling Cup te Houthalen. De wielerclub ‘Maarten Wynants’ stond in voor een vlekkeloze organisatie op een weliswaar vrij vlakke omloop. Het peloton hield er een stevig tempo op na maar noemenswaardige ontsnappingen waren schaars. In de laatste twintig kilometer reed de Australische Amy Cure een kloof van 20 seconden bij elkaar en hoewel iedereen uitging van een massaspurt, slaagde Maaike Polspoel er in de laatste kilometers in om de sprong naar Amy te maken en ietwat vreemd konden ze samen het peloton enkele seconden voor blijven. Maaike won voor Amy Cure en enkele seconden later finishte ik als 9de. Met nog  2 wedstrijden te gaan behoud ik de leiding in het algemeen klassement.

Zondagochtend toch een beetje nerveus… want het is toch wel iets speciaal om te kunnen koersen in je eigen dorp. Schitterend weer, een peloton van 72 dames en misschien wel dé mooiste omloop van de regionale wedstrijden. Ik heb na de wedstrijd héél wat felicitaties ontvangen van rensters die het parcours en de organisatie in Hillegem schitterend vonden. Leuk om horen J.  En daarom een hele dikke ‘dank u wel’ aan iedereen die geholpen heeft aan de organisatie van deze mooie wedstrijd!!! Anderzijds werden de organisatoren ook een beetje verwend met heel veel toeschouwers en een aantrekkelijk peloton. De wedstrijd zelf vond ik niet meteen van een hoog niveau maar om dat te realiseren moeten wel alle dames bereid zijn om te koersen L. En wielrennen is nu eenmaal geen sport zoals hardlopen waar de beste ongetwijfeld wint. Voor alle duidelijkheid de beste in de koers was zeer zeker Jessie Daams maar zoals je in de uitslag merkt (20°) is dit geen ‘conditio sine qua non’ voor een mooie uitslag. Toegegeven in mijn thuiswedstrijd beschikte ik ook niet over de superbenen en dan is het niet eenvoudig om de boel op te blazen ook omdat er na de Diepestraat een lange afdaling volgt en steevast het peloton opnieuw in elkaar klit. Na 90 km reed een omvangrijke groep naar de finish en jammer voor de supporters maar ik geraakte in de spurt niet dichter dan een 11de stek. Ik beloof voor volgend jaar een betere uitslagJ!

Maar niet getreurd ik voel deze week dat mijn conditie na twee weken van relatieve rust opnieuw naar een beter niveau groeit en dat is leuk in het vooruitzicht van wat gaat komen. Zeker op 30 mei (Hills Classic UCI 1.1) en zondag 1 juni ‘Gooik Geraardsbergen Gooik UCI 1.1’ wordt het keihard fietsen en zullen we top moeten zijn want alle internationale toppers komen aan de start. In Gooik is ook Marianne Vos van de partij en dat is altijd een extra pigment aan de wedstrijd!

Komende  zondag rijd ik nog een wedstrijd in  Kieldrecht,  waar ik zowel voor als na de wedstrijd  extra  kilometers zal maken met het oog op de Holland hills classic en Gooik

 

Groetjes en nogmaals een dikke merci aan iedereen die ook maar een steentje bijdroeg aan het verwezenlijken van deze knappe organisatie.

THANK YOU !!!

 

Sofie

 

 

9/05/2014

 

Beste supporters,

Dit weekend bouw ik een koersvrij weekend in, na enkele rustdagen ga ik dit weekend goed trainen om de conditie op te bouwen naar deel 2 van het seizoen!

Volgend weekend start ik op zaterdag in Houthalen, de vijfde wedstrijd voor de lotto cycling cup en op zondag in mijn thuiswedstrijd te Hillegem :)!

Dus als jullie komend weekend op zondag graag een uitstapje doen, zijn jullie zeker welkom in Hillegem!!!

Groetjes

 

Sofie

6/05/2014

Driedaagse van Luxemburg UCI 2.1

 

Donderdag 1 mei een vierde plaats weggekaapt op het BK tijdrijden in Hooglede en dus net naast het podium L. Ik zou meer tijd moeten investeren in het tijdrijden maar dat lukt gewoon niet omdat er ook voor mij maar 24 uren in een dag zijn.

Dit weekend lag het epicentrum van het dameswielrennen in de regio van Luxemburg stad, de hoofdstad van het Groothertogdom Luxemburg. Vrijdagavond een proloog afgewerkt evenwel zonder risico’s te nemen maar ook niet met een goed gevoel op de tijdritfiets. Ik klokte een matige tijd af  op de 64° plaats op 18 seconden van het Nederlandse fenomeen Marianne Vos. De essentie van dit weekend lag uiteraard op zaterdag met de GP Elsy-Jacobs en op zondag de GP Nicolas Frantz. Twee loodzware internationale wedstrijden met deelname van de absolute wereldtop. Zaterdag lagen start en finish in Garnich waar de organisatie voor de 116 rensters een schitterende omloop uittekende. Eén grote ronde van 56 km gevolgd door 5 plaatselijke ronden. Het waren vooral die plaatselijke ronden met telkens twee hellingen die het wedstrijdverloop bepaalden. Bij het ingaan van de tweede plaatselijke ronde werd er hard geknald, vooral door de toppers en een groep van 35 rensters reed een harde en snelle finale. Ik had echt een goed gevoel en kon bergop wedijveren met de beteren hetgeen mijn vormpeil bevestigt. Ik had wel serieuze spierpijn in de hamstrings (nu weet ik die ook liggen) van 2 dagen voordien het BK tijdrijden te betwisten. De Nederlandse Anne Van Der Breggen finishte solo en ik eindigde als 13° in dit select gezelschap maar werd danig gehinderd in de laatste hectometers zodat ik de benen moest stilhouden en een aantal plaatsen verloor. Echt jammer!

Daags nadien startten de rensters in het nabije Mamer voor de GP Nicolas Frantz. De grote ronde van daags voordien werd behouden maar de plaatselijke 5 ronden waren minder zwaar dan de jaren voordien. Niet echt in mijn voordeel L. Enkele kilometers voor het ingaan van de plaatselijke ronden zorgde een steile klim voor volledige verbrokkeling waarbij ik deel uitmaakte van een eerste groep van 25 dames. Evenwel ontbraken enkele toppers (Bronzini ..) én door de lichtlopende plaatselijke ronden hergroepeerde het volledige peloton. Een grote groep stormde finaal richting finish met voor mij een 24° stek. Toch wel gekkenwerk die spurt met een dalende én bochtenrijke laatste kilometer!

 

Groetjes

 

Sofie

 

29/04/2014

Deze internationale wedstrijd werd dit jaar opgewaardeerd naar UCI 1.1, niveau net onder wereldbeker. Vandaar dat er heel wat kwaliteit aanwezig was in het 177-koppige peloton want in dergelijke wedstrijden pakken de eerste achttien rensters UCI-punten. Het peloton werd om 14u30 afgeschoten voor een grote ronde langsheen het Heuvelland met ondermeer de Monteberg en Kemmelberg om uiteindelijk in Boezinge nog 4 plaatselijke ronden af te werken. Bij de eerste doortocht op de Monteberg voelde ik al vrij snel dat de benen heel wat beter aanvoelden dan de voorbije woensdag in de Waalse Pijl. Enkele dagen lichte trainingen deden me meer dan goed maar dat is voor mij niet altijd gemakkelijk J. Bij het overschrijden van de Kemmelberg ontstond een kopgroep van 20 rensters met mezelf. De kopgroep aarzelde en treuzelde en de kogroep dikte met mondjesmaat aan tot 42 dames die richting Boezinge trokken. In de plaatselijke ronden ging het er bijwijlen heel hard aan toe en ik koerste voluit mee. Het winnende lotje was evenwel weggelegd voor de Nederlandse topper Anna Van Der Breggen die er in haar eentje van onder muisde en een maximale voorsprong van 50 seconden vergaarde. Hoewel de voorsprong nog sterk reduceerde reed Anna verdiend naar de zegeruiker. De kopgroep versplinterde nog in een eerste deel van 25 dames en ik finishte als 14° op een aankomst in kasseien…..niet echt mijn ding hoorL. Maar overigens een knappe omloop en organisatie zoals er nog veel mogen bij komen op de kalenderJ

 

Komende donderdag 1 mei staat het Belgisch kmapioenschap tijdrijden op het menu en ik ga voluit voor een podiumplaats. Maar ik ben overtuigd dat het een spannende titelstrijd wordt! Ik hoop alvast op droog weer. Van vrijdag tot zondag staat er een driedaagse in Luxemburg op het menu!

 

Groetjes

 

Sofie

 

25/04/2014

Ronde Van Gelderland 

Zondagochtend om 10u samen met ploeggenote Grace Verbeke vertrokken voor een autorit van 285 km naar het Nederlandse Apeldoorn. Deze stad is zowat het kloppende hart van de ‘Veluwe’. Ten opzichte van andere steden is Apeldoorn verrassend anders. Weinig steden bieden zoveel rust en ruimte. De uitgestrekte bosrijke omgeving geeft de stad een geheel eigen karakter. Apeldoorn is een attractieve stad met veel bezienswaardigheden én vooral een wielergekke stad. Goed dat er nog zulke steden en gemeenten zijn J

Om 14u werd het peloton met 170 dames op gang geschoten voor een afstand van ongeveer 140 km. Met onaangename herinneringen van vorig jaar (elleboogbreuk) in gedachte reed ik ‘superattent’ en dat is in deze waaierkoers meer dan nodig. Valpartijen zijn in deze wedstrijd nooit ver af en ook dit jaar gingen meerdere dames tegen het asfalt. Het probleem is vaak bij de overgang van brede naar smalle wegen waarbij de rensters doorheen een trechter moeten L.

Voorbij half wedstrijd maakte ik samen met Grace deel uit van een kopgroep van 35 rensters. En of het nog niet snel genoeg ging, langsheen de dijken werd de kopgroep meermaals in waaiervorming gegoten. Bij een snelle passage langsheen een chicane, koos ik de verkeerde kant en verloor het wiel van mijn voorgangster en oeps 17 dames waren vertrokken voor de eindfase. Ik finishte als 26° en reed een matige wedstrijd.

Waalse Pijl 

Dit jaar werd het parcours grondig gewijzigd en dienden de dames 2 ronden te rijden van 63 km met in totaal 12 hellingen met als summum de beruchte Muur van Hoei. Deze supersteile klim moest twee keer beklommen worden en dat beloofde hard labeur! Met een temperatuur van maar liefst 22 graden werden de dames om 11u00 van start geknald en van bij de aanvang werd er hard gereden. Ik voelde onmiddellijk dat ik geen superbenen had en dat het een loodzware namiddag zou worden. Nooit kreeg ik bergop het goeie ritme te pakken en ik moest dan ook lijdzaam toezien hoe 34 dames op de lastige Bohissau weg reden. Ik wist meteen dat de juiste ontsnapping voorgoed was vertrokken maar ik kon er weinig tegen inbrengen. Met de conditie van het voorjaar moet ik altijd deel uitmaken van deze kopgroep…alleen voel ik me momenteel minder fris. Ik voelde nog de wedstrijd van zondag in de benen en dat is een teken dat ik niet echt goed meer recupereer. Ik reed de wedstrijd uit en eindigde op een nietszeggende 67° stek. Nu 40° of 67° maakt geen verschil …..feit was dat ik duidelijk moest passen als de toppers wegreden. Echt indrukwekkend hoe hard er gereden werd, op zo’n lastige omloop 36,5 km/u fietsen is echt niet weinig. De komende dagen en weken doe ik enkel nog hersteltrainingen kwestie van de motor niet gans op te blazen.

Zondag trek ik naar het West-Vlaamse Boezinge voor een wedstrijd UCI 1.1 eveneens met een zeer sterk internationaal deelnemersveld. Hopen maar dat enkele dagen relatieve rust snel beterschap brengen.

 

Groetjes

Sofie

 

 

19/04/2014

15/04/2014

Geen PK tijdrijden vandaag. Na drie goede trainingsdagen in de ardennen met oa een verkenning van de Waalse pijl, heb ik een dagje extra recuperatie ingebouwd. In de plaats daarvan zal ik donderdag van start gaan in Dottenijs.

Groetjes,

Sofie

9/04/2014

Wie voor het eerst de Vlaamse Ardennen bezoekt, valt van de ene verbazing in de andere. Achter elke bocht schuilt een nieuwe ervaring. Beboste heuvelruggen, uitgestrekte panorama’s en glooiende landschappen maken van dit stukje zuid-Oost-Vlaanderen een ware verborgen schat. De afwisseling van steile hellingen en brede valleien, de charmes van de Schelde en de Zwalm, verborgen dorpjes van een voorschoot groot: de streek van de Vlaamse Ardennen nodigt gewoonweg uit om er te fietsen of te wandelen.

Je geniet er met volle teugen van de stilte, het landschap, het lekkers van de eigen bodem en de gezelligheid van dorpen en steden. Maar de stilte die was voor de Ronde Van Vlaanderen ver zoek... J!

 

Het was schitterend om te zien hoeveel volk was afgezakt naar de markt voor het aanschouwen van de ploegenvoorstelling en de start van Vlaanderens mooiste voor dames. Het toont alleen maar aan hoe het internationale dameswielrennen aan populariteit wint. Bovendien mooi dat ook Sporza meer en meer aandacht besteed aan de dames. Overigens niet meer dan normaal want de wereldbekers zijn echt wel topsport!

 

Om 11u vertrok een groot peloton van 161 dames, die waren afgezakt vanuit alle hoeken de wereld, voor 140 km in de Vlaamse Ardennen gevoed met vele nijdige hellingen en bonkige kasseistroken. Wat een nerveuze bedoening in de aanvangsfase; iedereen wou vooraan fietsen in de wetenschap dat na amper 40 km de Wolvenberg er aan kwam. In Paulatem moest ik al even voet aan de grond zetten want in al het gedrum waren een opponent en een motard tegen het asfalt gegaan. Ik dook in de voorwacht de trechters van de Wolvenberg en Molenberg in en overleefde vlot de daaropvolgende hellingen en kasseistroken. Ik had een heel goed gevoel maar blijkbaar ook veel concurrenten want ondanks de hevige tegenwind werd er keihard gekoerst! Bij het overschrijden van kilometerpaal 100 werd er nog wat harder op het gaspedaal geduwd…pftt zo hard dat de steile Kanarieberg in Ronse werd opgereden! De eerste groep van 70 rensters kraakte in al haar voegen en vele rensters hoopten dat het tempo zou terugvallen. Maar nee, want enkele kilometers verder reden we rechts omhoog de bonkige kasseien van het Kruisken op met een uitloper naar de top van de Hotond. Zeker weten dat velen daar op maximaal vermogen reden en dan demarreert de Nederlandse Ellen Van Dijk …..zeer straf! De wereldkampioene tijdrijden mag je geen 30 seconden geven want anders is de vogel gaan vliegen. En dat is finaal ook gebleken….Ellen hield stand en won met brio de Ronde Van Vlaanderen.

Zelf overschreed ik de top van de oude Kwaremont in ongeveer 15de positie maar op de laatste beklimming van de dag, de Patersberg, was het echt overleven. Ik voelde dat ik door mijn beste krachten heen zat en finishte als 20° waarmee ik matig tevreden ben. Anderzijds zegt de realist in mij dat het bonkige parcours van de RVV niet echt op mijn tenger lijf is geschreven maar een top 10 moet ooit toch kunnen.

Maandag in de GP Dottenijs was het echt een dagje afzien en puffen geblazen want de benen voelden zwaar en pijnlijk aan. Ondanks de hevige wind snelde een grote groep naar de eindmeet met een 11° stek voor mezelf. De snelheid lag van in de start hoog en dat één dag na de RVV…ik zal wel goed slapen de komende nachten. Komende week train ik enkele dagen in de Ardennen met het oog op de Waalse Pijl van 23 april.

Volgende wedstrijd is het Oost-Vlaams kampioenschap tijdrijden in Ursel op dinsdag 15 april.

 

Groetjes aan ieder en héél erg bedankt voor de vele aanmoedigingen onderweg!!

 

3/04/2014

In tegenstelling tot de heren gingen de 169 dames niet van start in Gent, maar op de eveneens zeer aangename markt van Ieper. Héél gezellig marktplein omringd door vele terrasjes maar waar de afschuwelijke jaren van de wereldoorlog I nooit of te nimmer zullen worden vergeten. En maar goed ook dat Ieper en regio ook de jongere generaties blijvend zullen herinneren aan deze verschrikkelijke periode. Iedere avond wordt sinds 1928 om 20u stipt de "Last Post" geblazen onder de machtige gewelven van de Menenpoort. Dit gedenkteken, in de vorm van een Romeinse triomfboog, draagt de namen van 54.896 vermiste soldaten van het toenmalige Britse Imperium tot 15 augustus 1917. De vermisten vanaf 16 augustus 1917 tot het einde van de oorlog, staan vermeld op panelen van het Tyne Cot Cemetery in Passendale. Het zijn er 34.957 L. Of tienduizenden Britse soldaten lieten in de Westhoek het leven… Na de Eerste Wereldoorlog werd door dankbare burgers de Last Post Association opgericht. Ook de toenmalige vijanden zijn in bijna even grote getale gevallen en worden bij deze ingetogen plechtigheid betrokken. Van 1 januari tot 31 december en in alle weersomstandigheden wordt door de klaroeners van de Last Post Association de "Last Post" geblazen. Op 11 november om 11u vindt een speciale Last Post plaats als herdenking aan de Wapenstilstand.

Bij de start reed het voltallige peloton onder de Menenpoort en dit geeft best wel een raar gevoel. Misschien moeten jullie eens een dagtrip naar Ieper op het programma zetten en dan zeker eens het Flanders Fields classics bezoeken, naar ik hoorde een echte aanrader.

 

Maar ook een echte aanrader was de organisatie van de wedstrijd Gent-Wevelgem…echt top en volgens de laatste berichten zouden de organisatoren samen met de UCI overwegen om volgend jaar nog een stapje hoger te mikken naar het wereldbekercircuit. Dat zou pas straf zijn, naast de Ronde Van Vlaanderen en de Waalse Pijl voor dames elite nog een derde Belgische wereldbekerwedstrijd er bij. Hmmm...ik kijk er al naar uit! In de huidige versie stond twee keer de beklimming van de Kemmelberg en Monteberg en als toetje de Baneberg op het programma. Niet onaardig en in principe selectief genoeg maar eigenaardig genoeg viel de wedstrijd pas na de laatste beklimming van de Kemmelberg in een definitieve plooi. De aanstoker van dienst was Liesbet De Vocht en ik voelde wel aan dat dit een cruciaal moment was want velen zaten immers naar zuurstof te happen. Ja, ook ik moest vrij diep in de reserves tasten zeker omdat ik in de bosrijke regio van de Kemmel bij dergelijk weer serieus last heb van een allergie voor verschillende boomsoorten. Een kopgroep van acht rensters trok de laatste 30 km in strak tempo naar Wevelgem. De laatste kilometers werd er om de haverklap gedemarreerd en bij het zien van de finish aarzelde ik een moment en drie vogels konden enkele seconden weg rijden. Verdorie jammer zeker als ik merk hoe vlot ik de spurt voor de vierde plaats won……dus zal er bij elke vluchter wat zand in de motor geslopen zijn J

 

Volgende zondag dé Ronde van Vlaanderen en ik hoop alleszins van pech gespaard te blijven maar dat geldt uiteraard voor iedereen. Toch wel een heel zware omloop van 140 km rijkelijk bezaaid met kasseistroken en nijdige hellingen. Scharniermoment wordt ongetwijfeld de doortocht op de oude Kwaremont en onmiddellijk daarna de Patersberg…..echt twee hellingen die ik niet erg lust. Ik heb niet de morfologie voor deze ruwe kuitenbijters maar ik ga sowieso mijn huid héél duur verkopen J

 

Groetjes

 

Sofie

 

 

28/03/2014

In Cholet stond ik voor de 2de keer in “mijn fietsleven” aan de start. Vorig jaar reed ik hier voor het eerst en het parcours sprak me onmiddellijk heel erg aan! Dus wilde ik dit jaar hier maar al te graag opnieuw aan de start komen J.

Foto

2 klimmetjes verspreid over een ronde van 30km, die 4 keer moest afgewerkt worden, maakten het een golvende omloop en zo heb ik ze graag! Ik had vooraf gehoopt op een mooi resultaat maar jammer genoeg zat er dit keer geen super benzine in de tank. De beslissende ontsnapping werd al gemaakt op de 4de helling van de dag, op het einde van de 2de ronde. Ikzelf kon boven de klim niet meer versnellen en de “10 vogels” waren gaan vliegen. Samen met de ploegmaatjes heb ik nog geprobeerd dit recht te zetten door nog de hele koers te achtervolgen, maar de 10 sterkste dames die dag zaten vooraan. Ik eindigde uiteindelijk als 12de.

Komende zondag rijd ik Gent-Wevelgem als laatste voorbereiding naar de Ronde van Vlaanderen. Gisteren hebben we de ronde nog eens verkend en het zal ook dit jaar een pittige wedstrijd worden. Ik kijk er al naar uit!

Groetjes

Sofie

 

18/03/2014

Het voorbije weekend was niet echt mijn ding. Twee echte waaierkoersen met veel gewriemel om de vele kasseistroken vooraan te kunnen aanvatten is niet direct spek voor mijn bek. In de wereldbeker van zaterdag kon ik mij nooit vooraan in de debatten mengen….het was voor mij constant achter de feiten aan hollen. Zondag in de Novillon Cup UCI 1.2 verplichtte ik me zelf om ietwat agressiever te fietsen in het 158-koppige peloton en ik kon het weekend afsluiten met een 13° stek. De wedstrijd kleur geven…..nee dat was deze keer voor mij niet weggelegd.

Maar de conditie blijft op peil en volgende zondag trek ik naar het Franse Cholet voor een mooie UCI-1.2 koers in de regio Bretagne.

 

Groetjes,

 

Sofie


<!--[if !supportLineBreakNewLine]-->
<!--[endif]-->

11/03/2014

Woensdagavond na de GP Samyn een beetje na gemijmerd en de dagen nadien voluit het vizier gericht naar de Omloop van het Hageland, een selectieve UCI 1.2-wedstrijd behorende tot de Lotto Cycling Cup. Met 178 dames aan de start én prachtig weer meer dan een succes!  En ja de vele toeschouwers hebben kunnen genieten van deze mooie wedstrijd van een goeie 127 kilometer in het Hageland gepeperd met enkele mooie hellingen.

De dames trokken fel van leer wetende dat de eerste klim aan kilometerpaal 51, geplaveid met kasseien, waarschijnlijk voor verbrokkeling zou zorgen. Ik draaide vooraan op en dat was maar goed ook want de internationale toppers gooiden meteen een bommetje door tegen een hoog tempo de volledige klim te leiden. Bovendien veroorzaakte een valpartij heel wat ‘blutsen en builen’. Een groep van 17 met mezelf kon na de grote ronde van 56 km een voorsprong van 30 seconden bij elkaar fietsen. Het peloton gaf zich zeker niet verloren zodat we vooraan het tempo hoog hielden wat resulteerde in een maximale voorsprong van anderhalve minuut.

In de vijf plaatselijke ronden werd telkens de Roeselberg aangedaan en het hoge tempo zorgde er voor dat enkele medevluchters overboord werden gegooid. Bij het ingaan van de voorlaatste ronde naderde de grote groep zienderogen en dat was het sein voor Armitstead om op de voorlaatste beklimming van de roeselberg een salvo af te vuren. Ik ontsnapte samen met Emma Johansson, Lizzy Armitstead, Longo Borghini en Niewiadoma. En hoewel we hard reden, werden we voor de laatste beklimming van de roeselberg terug ingelopen door de restanten van de aanvankelijke kopgroep. Armitstead trok nogmaals heel fel door en slechts Johansson slaagde er in met veel moeite om aansluiting te krijgen. Lizzy won overtuigend in de spurt van Emma en zelf finishte ik als vijfde.na zeker een van mijn betere wedstrijden.

Komende zaterdag fiets ik de wereldbeker in Drenthe, overwegend een vlakke wedstrijd van 147 km met heel veel kasseien. Niet echt mijn ding maar ik heb ploeggenoten die op kasseien goed uit de voeten kunnen J Hopelijk zijn we als team sterk aanwezig in de wedstrijd. Ook op zondag rijd ik in Drenthe een UCI 1.2- wedstrijd. Dus nog eventjes wachten vooraleer we eens opduiken in de regio Herzele. Maar noteer alvast in de agenda op zondag 18 mei is er in Herzele/Hillegem een regionale wedstrijd voor dames elite…..dus zeker eens komen kijken! En voor diegenen die zin hebben… we zijn nog naarstig op zoek naar gratis seingevers. Vaak ondergewaardeerd maar zonder hen is er gewoon geen koers!

 

Groetjes

Sofie

 

 

 

9/03/2014

8/03/2014

Enkele dagen na de opener van de Belgische wielerwedstrijden stond al de volgende UCI 1.2 wedstrijd de GP Samyn op het menu. Het 155-koppige peloton werd getrakteerd op een aangenaam lentezonnetje en dus maar lekker koersen in korte broek! Fayt-Le-Franc behoort tot de regio ‘Haut-Pays’ van de provincie Henegouwen, een verzameling van talrijke pittoreske dorpjes die de toeristen verleiden met een waaier aan wandelmogelijkheden en streekproducten. Je merkt het al een schitterende streek om te fietsen maar weliswaar zijn vele wegen zwaar beschadigd en dringend aan vernieuwing toe.  Dus was het zaak om zeer alert te fietsen teneinde de vele putten en verzakkingen te ontwijken. Na een grote ronde van een goeie 50 km met een gestaag tempo bood een groot peloton zich in de eerste van de vier plaatselijke ronden aan voor de côte de Montignies sur Roc, een venijnig stuk kasseien met vooral een lange uitloper van 3 à 4 procent. Het peloton nam de vorm van een slang aan en veel rensters kwamen in moeilijkheden door de mokerslagen van vooral de teams van Orica-Greenedge en Specialized. Zelf had ik een comfortabel gevoel en kon ik me mengen in het wedstrijdverloop. Een aangenaam gevoel als je ervaart dat de conditie heel goed is.

Finaal stormde een groep van ongeveer 45 rensters richting de hellende aankomststrook en dat is echt wel spek naar mijn bek J Ik overschreed als derde de aankomstlijn en ben daar héél tevreden mee. Toch ben ik overtuigd dat ik met de benen van de omloop het Nieuwsblad meeding naar de zegeruiker.

 

Ik eindigde als eerste Belgische waarmee ik na afloop de leiderstrui van de Lotto cycling cup mocht aantrekken.

 

Volgende wedstrijd is zondag 9/03 een UCI-wedstrijd 1.2 te Tielt-Winge.

 

Groetjes,

Sofie

 

3/03/2014

De omloop het nieuwsblad, die wedstrijd staat sinds het begin van de trainingswinter in mijn agenda met rood aangeduid. Een mooie wedstrijd in eigen streek, op mijn trainingsparcours!

171 dames stonden aan de start voor deze openingsklassieker in België, iedereen met een beetje spanning voor wat die eerste koers zou geven. Na een aanloop door Deinze, Zingem, Kruishoutem en Anzegem volgden de hellingen en kasseistroken in de Vlaamse Ardennen elkaar in sneltempo op. Ik ken de cruciale punten in het parcours en het lukte me goed om op deze momenten vooraan post te vatten in het peloton. De cote de Trieu was daarbij een héél cruciaal punt en daardoor slaagde ik erin in een vrij goede positie naar de Paterberg te rijden. Daar ontstond de beslissende ontsnapping van 4 (met daarbij Johansson, Pieters en Armitstead) en ik kon me handhaven bij het eerste achtervolgende groepje. De daaropvolgende hellingen en kasseistroken voelde ik me beter en beter worden en het vertrouwen in een mooie uitslag steeg.

Toen er op de paddestraat en lippenhovestraat nogmaals werd versneld, kon ik zelfs nog mee tempo maken maar de voorsprong van de kopgroep bleef hangen boven de minuut. Rabobank had niemand mee in de goede ontsnapping en probeerde de situatie alsnog recht te zetten door slag om slinger te demarreren in de laatste 20km. Ik voelde me nog fris en sprong meermaals mee, doch zonder succes. Ik probeerde dan maar mee te spurten voor de 4de plaats, wat bijna nog een spurt voor de overwinning werd want ons groepje was inmiddels tot op een handvol seconden van de kopgroep van drie genaderd. Ik had nog voldoende power in de benen en werd 3de in de spurt van het groepje achtervolgers, wat me een 6de plaats in de omloop het Nieuwsblad opleverde.

Een mooi resultaat, waar ik héél tevreden mee ben. De afgelopen winter heb ik stevig kunnen trainen en de signalen op training waren zeer positief maar het is altijd even afwachten wat dit in de eerste koers zal geven. Het is alvast héél goed meegevallen en ik wil de lijn maar al te graag doortrekken in de volgende wedstrijden, te beginnen met de volgende wedstrijd…komende woensdag de GP Samyn!

Bedankt ook voor de vele aanmoedigingen onderweg!

Groetjes,

Sofie

 

25/02/2014

 

Dag iedereen,

 

Zaterdag start mijn wielerseizoen met de omloop het Nieuwsblad dus vond ik het tijd om nog eens een berichtje te schrijven J.

In tussentijd heb ik niet stil gezeten, integendeel. Vele uurtjes op de fiets zijn afgewerkt, met als kers op de taart nog een stage met de ploeg in Calpe. Heerlijk om in het zonnetje kilometers bergop te fietsen, een weerstandsblokje of een tijdritje af te werken, kortom ik heb ervan genoten! Er werd ook tijd genomen om enkele foto’s te nemen, het resultaat kan je hieronder zien J. Bekijk zeker ook eens de website van de ploeg http://www.futurumshop-zannata.com.

Afgelopen weekend heb ik ook de snelheid nog wat aangescherpt achter de moto van papa. Een goede vorm zal immers meteen nodig zijn, want de hellingen en kasseistroken volgen elkaar in sneltempo op. In vergelijking met vorig jaar zijn de Kortekeer en La Deuze toegevoegd aan het parcours, wat zal zorgen voor een harde wedstrijd. Bovendien is het dit jaar écht wel een heel sterk deelnemersveld die in Gent van start gaat. Ik ga alvast mijn uiterste best doen en ik kijk ook uit naar de GP Samyn, die enkele dagen later wordt gereden. Met een parcours dat me beter ligt en met de eerste koerskilometers van de omloop in de benen, hoop ik daar zeker op een mooi resultaat.

De start van de omloop wordt gegeven om 11u20 aan het Vlaams wielercentrum Eddy Merckx, de aankomst is voorzien rond 15h op het Sint-Pietersplein te Gent. Onderweg passeren we langs verschillende hellingen in de Vlaamse Ardennen. Misschien is het leuk om een kijkje te nemen op de Paddestraat of Lippenhovestraat (doortocht omstreeks 14h-14h30). Hopelijk zie ik jullie daar ;)! Ik heb al vernomen dat er bij droog weer onderweg een delegatie van de Bavegemse hardrijdersJ zal supporteren. Mooi toch en zal er onderweg eens aan denken….. hopelijk kan ik hen aangenaam verrassen……..tot volgende week!

Tot binnenkort!

 

Sportieve groetjes

 

Sofie

 

9/02/2014

Dag iedereen J

Ondertussen is het al veel te lang geleden sinds mijn laatste berichtje. Dat betekent niet dat we stil gezeten hebben, integendeel J. Er zijn al veel kilometers op de fiets afgelegd en de voorbije weken behoorden ook een zwem –en looptraining nog tot het trainingsschema.

Die fietstrainingen worden sinds enkele weken afgelegd met een nieuwe fiets, de Zannata Evo82. Een juweeltje van een fiets waar ik heel tevreden over ben!

Ik heb de afgelopen weken ook veel geluk gehad met de zachte winter, zodat de conditie al op een mooi niveau staat. De vele uurtjes hebben hun vruchten afgeworpen, zoals bleek uit een inspanningstest die ik vorige dinsdag in de Bakala academy te Leuven aflegde. De stevige basis is gelegd, vanaf nu kan deze worden aangescherpt met wat intensievere trainingen. Daarvoor trekken we ook nog een weekje op ploegstage naar Calpe. Afgelopen zaterdag verkenden we met de ploeg ook reeds de omloop het Nieuwsblad en iedereen is gemotiveerd om er een mooi fietsjaar van te maken. Onze ploeg start het nieuwe wielerseizoen in de Omloop het Nieuwsblad, dat betekent meteen een pittige start. De nieuwe wijzigingen in het parcours, met de toevoeging van de Kortekeer en La Deuze zullen zorgen voor een harde koers.

En nog een leuk nieuwtje…volgend jaar zal er opnieuw een wedstrijd georganiseerd worden in mijn achtertuin. Noteer 18 mei alvast in jullie agenda, dan zal ik proberen er een mooie wedstrijd van te maken te Hillegem!

 

Sportieve groetjes en tot binnenkort!

Sofie 

 

10/01/2014

Ik wens iedereen een super 2014 toe vol mooie en gelukkige momenten!!!

 

16/12/2013

 

Welkom op mijn nieuwe website!

Via deze weg zal ik jullie op de hoogte houden van mijn wedstrijden en resultaten. Zoals velen onder jullie al weten, zal ik volgend jaar in het truitje van Futurumshop-Zannata fietsen. De rustperiode is ondertussen al even voorbij en ik zit al in volle voorbereiding naar het nieuwe seizoen. Dat betekent terug al aardig wat fietsen op het menu maar er is in deze voorbereidingsfase ook nog ruimte voor een loop-  of zwemtraining. Kwestie van niet meteen vast te  roesten op de fiets en ook eens wat andere spieren aan te spreken dan enkel de "fietsspieren" :).

Tot snel!

Sportieve groetjes,

Sofie